Het is weer verkiezingstijd. En eerlijk gezegd: ik heb nog nooit vanuit deze positie verkiezingen meegemaakt. Ik dacht altijd dat je dan stemt en verder niets. Blijkt dat je ineens middenin een talentenjacht zit, maar dan zonder jury, met een mogelijk vier jarig contract en een ober die af en toe taart langs schuift. Mensen die je vier jaar niet zag, staan opeens op de stoep met een folder, een pen en een blik die zegt: u bent belangrijk! In ieder geval voorlopig tot en met 18 maart.

Door Mascha van Thielen - Lijsttrekker Samen Waalwijk

De één verschijnt in het verzorgingshuis met taart, want slagroom is nu eenmaal een snellere weg dan structurele oplossingen. De ander heeft ineens een eigen raad (van elf), compleet met feeststemming en verkleedkist. En weer een ander is druk bezig met het redden van alles wat groen is. Vastketenen is nog net niet gebeurd, maar die boom in Baardwijk slaapt sindsdien licht.

Politiek in deze weken is vooral een spelletje wie oh wie. Wie kan het hardst roepen? Wie staat het vaakst op de foto? Wie kan de ander het snelst wegzetten als karikatuur? Vliegen afvangen is populairder dan problemen oplossen. Maar ja dat geeft ook minder rommel en meer spektakel.

Wij doen daar trouwens ook aan mee. Alleen wij stellen te veel vragen. Te veel. Deed u dat ook? Ja? Nou, dat dus. Praten, twijfelen, iedereen mee willen nemen. Klinkt sympathiek, maar in verkiezingstijd levert het vooral lege blikken op. Hooguit vertrouwen en dat zie je naast mijn best geposeerde glimlach niet terug op een poster.

Maar onze gemeente is geen podium. Het is geen decor voor tijdelijke verontwaardiging of seizoensbetrokkenheid. Het is een gemeente vol mensen die geen behoefte hebben aan toneel, maar aan aandacht en een sportboulevard. Aan raadsleden die blijven zitten als het ongemakkelijk wordt en niet verdwijnen zodra het applaus stopt.

Misschien is dat niet spectaculair. Geen taart. Geen kettingen. Geen confetti. Wel mensen die snappen dat politiek geen show is, maar langdurige processen. Vaak saai. Altijd nodig.

Dus …geen taart, geen confetti, maar ook geen lege pizzadozen zodra de verkiezingsdag voorbij is.

Ik zou zeggen op z’n sprangs: 'Et smákuluk, hè!'

Dit is een politieke reclameboodschap in het kader van de Gemeenteraadsverkiezingen.