Hij wil per se op de foto achter zijn oude koffiebar. Want dat was zijn meest geliefde werkplek. Na bijna 23 jaar neemt Sjef Bonke volgende week afscheid van de MET praktijkschool in Landgoed Driessen. “Ik ben hier nooit een dag chagrijnig naar mijn werk gegaan”, zegt Sjef.
Door Hetty Dekkers
De 61-jarige Kaatsheuvelnaar was vroeger zelf leerling van de Loint, een voorloper van MET. “Op de Loint zaten leerlingen met gedragsproblemen, sinds we MET zijn, leiden we kinderen met leerproblemen op voor een doe-baan”, vertelt MET-directeur Lian van Erp. Ze heeft altijd heel prettig samengewerkt met Sjef en vindt het net als haar collega’s erg dat hij weggaat. “Toen hij dat aan het team bekendmaakte, vloog iedereen hem spontaan om de nek”, lacht ze.
Lievelingstaak
Sjef kon na via diverse stages en andere banen in een beschermde werkomgeving in 2003 aan de slag bij de Loint, als assistent conciërge. Een paar jaar later verhuisde hij mee van het oude pand in Besoijen naar de huidige MET-school in Driessen. Hij ontving bezoekers en ouders, zette de koffie klaar voor vergaderingen, deed wat schoonmaakwerk. Maar de vroegere koffie-afdeling in de personeelskamer was zijn favoriet. Hij wist van alle leerkrachten en medewerkers precies hoe die hun koffie dronken: met of zonder suiker, wolkje melk, een zoetje. Een paar jaar geleden kwam aan zijn lievelingstaak een einde. De koffie- en theekannnen werden vervangen door een koffieautomaat. “Dat vond ik wel jammer”, zegt Sjef. “Dat voelde een beetje alsof me iets leuks werd afgepakt.”
Gezondheid
Ondanks zijn beperking, Sjef werkt al meer dan veertig jaar via Baanbrekers, vroeger de WML, is hij volledig geaccepteerd en geïntegreerd op de MET. “Plagen doen we hier vaak, maar echt gepest ben ik bijna nooit”, zegt hij. “Een paar goede collega’s zijn nu mijn vrienden en ook met de leerlingen kan ik heel goed overweg. Ik ben altijd met veel plezier naar mijn werk gegaan, vier halve dagen in de week.” Zijn schooldirecteur vult aan: “Sjef is echt een supertalent als het gaat om gasten ontvangen. Hij is altijd vrolijk, vriendelijk, vraagt wat iedereen wil drinken. We gaan hem missen, dat is zeker.”
Sjef had nog heel graag door willen gaan, maar gezondheidsproblemen dwingen hem te stoppen met zijn fijne baan. “Mijn benen willen niet goed meer en mijn lichaam trilt vaak. Medicijnen helpen wel iets, maar ik moet toch ander werk gaan doen.” Hij is nu in gesprek met Baanbrekers over een andere functie, waarbij hij wat meer kan zitten en het wat rustiger aan kan doen. Misschien wordt het kleding uitzoeken bij Twiddus, in de winkel staan of montagewerk. Sjef gaat het allemaal uitproberen, om te kijken wat het beste bij hem past. In elk geval heeft hij nu eerst lekker lang vakantie, want pas in oktober komt een nieuwe functie in beeld. De achttien kannen koffie en twaalf kannen thee die hij vroeger klaar zette in de personeelskamer, zal hij stiekem toch missen.