Met het thema 'This is me' stond de aula van het Willem van Oranje College op 28 februari volledig in het teken van zelfexpressie, groei en talent. Tijdens het jaarlijkse Open Podium lieten leerlingen zien wie ze zijn, of juist wie ze aan het worden zijn, in een avond vol muziek, dans, spoken word en persoonlijke verhalen. Het publiek werd verwelkomd met een boodschap die de toon zette: het ging niet alleen om optreden, maar om durven, delen en ontdekken. Iedere repetitie, ieder twijfelmoment en iedere keuze om iets nieuws te proberen hoorde bij het proces. En die groei tonen op het podium, is wat deze avond zo bijzonder maakte.

Breed palet aan optredens

Het programma bestond uit maar liefst 23 acts en bood een opvallend gevarieerde line-up. De avond werd energiek geopend door Fleur met 'I’ve got the music in me', waarna Lisa en Nathan het publiek meenamen met Layla. Jaythan, Timo en Marith brachten een jazzy sfeer met 'Isn’t she lovely' en Eliene en Tess voerden het tempo op met hun dansact. Ook de solo-optredens maakten indruk. Kaylah bracht een krachtige versie van 'Firework', Bregje zong 'Mercy' en Minke bracht een persoonlijk, ‘This is me’ geinspireerde, spoken-word act. Thomas en Stijn zorgden voor een nostalgische sfeer met 'Grease lightnin’, terwijl Casper en Fleur een Nederlandstalige noot toevoegden met 'Het gaat niet over'. Olivier nam de zaal mee in de sfeer van 'My soul, your beats!' en Mera wist met 'Bored' een verstilde aandacht te creëren. Dat Thomas het eerste deel afsloot met 'Gethsemane' voelde passend: kwetsbaar, intens en vol overgave.

Grease Lightning! (foto: Rob Storm)

Na een korte pauze ging het programma verder met onder meer Jade’s krachtige 'Lost without you', Niek met het relaxte 'Upside down' en zelfs de docenten betraden het podium voor hun eigen act, een moment waarop rollen even vervaagden en iedereen gewoon deelnemer was. Stan en Maud zongen samen 'Just a boy', waarna Stan later solo terugkeerde met zijn eigen nummer 'Traumatised': een persoonlijk statement dat voelbaar binnenkwam. Eliene en Tess verschenen opnieuw, ditmaal met een tweede dans die hun veelzijdigheid liet zien. Linne ontroerde met 'People help the people', Stan liet een andere kant van zichzelf zien met 'Brutus', en Thomas en Zoë brachten samen 'Too late to turn back now', een titel die bijna symbolisch klonk voor de avond zelf. Toen Zoë daarna solo het podium vulde met 'Ga los', zat de zaal al volledig in de flow van het moment. De gezamenlijke finale, 'This is me', voelde dan ook niet als een afsluiting, maar als een bevestiging van alles wat daarvoor was gebeurd.

Lost Without You, gezongen door Jade. (foto: Rob Storm)

Groei zichtbaar op het podium

Het open podium bewees opnieuw dat een schoolavond meer kan zijn dan een programma met acts. Het kan een plek zijn waar jongeren groeien, zichzelf verrassen en ontdekken dat identiteit geen vaststaand gegeven is, maar iets dat zich ontwikkelt. Op het podium, daarachter en ver daarbuiten. En precies dat maakte deze avond zo mooi: een zaal vol unieke me’s, elk met een eigen stem, verhaal en kleur.

Durf. Deel. Ontdek. This is me.

Open Podium 2026