Gespannen gezichten bij de leerkrachten die zich verdekt opstelden, en vrolijke gezichten van de kinderen die de kerk netjes twee aan twee in liepen. De kerstviering van de Juliana van Stolbergschool in de Waalwijkse Antoniuskerk was een feestje. Alleen: wat deed die vierde wijze hier nu bij?

Leerkrachten waren gevraagd om mee te spelen in het kerstspel, dat door de werkgroep geschreven was. Met een enkele zin, en natuurlijk verkleed, voerden ze in twee ronden het kerstspel op, verteld door juf Sandra Gaakeer. Dominee Otto kwam op als vierde wijze, maar wat deed hij er nu bij? Het waren er toch maar drie?

De vierde wijze, Artaban, was een bijzonder extraatje bij het kerstspel. Immers, de kinderen hadden in de afgelopen weken nagedacht over kinderen die in armoede moeten opgroeien. Wat missen ze allemaal? Eten, kleertjes, speelgoed, en er zijn ook kinderen die op de vlucht zijn. Daarom bedenkt Artaban dat een Koningskind dat geboren moet worden heel andere dingen nodig heeft dan goud, wierook en mirre. Hij neemt brood, een truitje, een zachte bal en schoenen mee voor het Koningskind. Maar onderweg komt hij ouders en kinderen tegen die al die spullen nu heel hard nodig hebben. Artaban geeft daarom al zijn kadootjes voor het kerstkind weg. In de kerststal aangekomen moet hij dus ook bekennen dat hij geen kadootjes meer heeft. Gelukkig vertelt Maria hem dat dat niet erg is. ‘Wat je voor die andere kinderen hebt gedaan, heb je voor mijn kind gedaan’, zegt ze.

De kinderen genoten, samen met aanwezige ouders, van het kerstspel, en zongen hard mee met de liedjes van onder andere Marcel en Lydia Zimmer. Verschillende kinderen staken samen met elkaar kaarsen aan. Want Kerst is het feest van licht. Samen hebben ze er in de actieweek voor Stichting Babyspullen voor willen zorgen dat ook het leven van arme gezinnen lichter wordt. Zo wensten kinderen, ouders en leerkrachten elkaar een vrolijk, liefdevol en gezegend Kerstfeest.