Sommige mensen stoppen er speciaal voor en maken foto’s van de prachtige bloementuin voor de bibliotheek in de Wilhelminastraat. Initiatiefnemer Walter Sprangers haalt bescheiden zijn schouders op: "Alleen maar mooi als een ander er ook plezier aan beleeft." Sprangers is heel zijn leven al bezig om zich in te zetten voor een ander. "Je bemoeit je wel eens ergens mee", grapt hij eufemistisch.

Door Hetty Dekkers

Nee zeggen, of stilzitten, staat niet in het woordenboek van de 73-jarige Sprangers. “Als ie stilzit, dan slaapt ie”, vat zijn vrouw Toos gevat samen. Zijn staat van dienst is lang. Hij richtte een volkstuin op aan de Eikendijk, waar regelmatig maaltijden worden bereid voor de vrijwilligers of andere groepen bewoners. Hij was jarenlang vrijwilliger voor De 80 van de Langstraat, maakt ritjes met zieken, doet mee aan het Burgerinitiatief van de gemeente Waalwijk en is ruim veertig jaar lid van toneelgroep OOG. “Toneelspelen zit bij ons nou eenmaal in de genen”, verklaart hij dat laatste. “Mijn vader speelde ook toneel. Toen OOG zestig jaar bestond, vroegen ze mij om de bloemen te regelen voor de receptie. Al snel vroegen ze of ik niet mee wou spelen.” Sprangers is er nooit meer weggegaan. “Het is voor mij een hechte vriendenclub geworden”. In het komende stuk, 'Een Verhuizing en andere Ongemakken', heeft hij een leuk rolletje als PTT-monteur. “Ik ben dyslectisch, dus hoofdrollen met veel tekst zijn voor mij heel moeilijk. Maar ik probeer er altijd iets leuks van te maken. Mensen moeten met een traan weggaan, liefst van het lachen. Komische stukken liggen mij toch het meest.” 'Een Verhuizing en andere Ongemakken' wordt half november drie keer opgevoerd in De Leest.

Adoptietuin

Dat hij bij OOG destijds de bloemen mocht verzorgen, is geen toeval. “Mijn vader had een kwekerij en ik heb zelf in de bloemen gezeten. Ik heb van mijn zes jaar af op mijn knieën gelegen”, vat hij samen. Bloemen zijn zijn grote hobby, vandaar ook de mooie tuin voor het bibliotheekgebouw, waar hij zelf boven woont. “Wij kwamen hier twee jaar geleden wonen en toen stond er alleen gemeentegroen. Samen met een paar andere bewoners heb ik toen de gemeente gevraagd om adoptiegroen aan te mogen planten. Ik heb jaren bij de gemeente gewerkt, voornamelijk als coördinator in de plantsoenendienst, dus ik heb daar contacten”, lacht hij. Omdat de andere bewoners wat problemen kregen met hun gezondheid, heeft hij alle bloeiende planten maar snel even zelf geplant. “Stelt niks voor”, wuift hij bewonderende kreten weg. Het laatste stuk dat hij nog niet onder handen heeft genomen, is aan de kant van Teresiaschool. “Hier wil ik nog fruitbomen planten en nog meer bloemen”, wijst hij. Een walhalla voor de bijen en alles puur natuur. “Er komt geen gifkorrel aan te pas bij dingen die ik plant”, verzekert hij.

Betere leefomgeving

Tussen de Teresiaschool en Janspoort, zoals het bibliotheekgebouw heet, staat nu nog een slordig bouwhek. Sprangers wil daar graag een mooi, permanent hek hebben om zwervers een beetje te ontmoedigen. “Ze kunnen nu vrij om het gebouw heen lopen, af en toe vinden we ze zelfs in de parkeergarage. Als dat hek daar staat, wordt het ze toch een beetje moeilijker gemaakt.” Hij heeft zijn idee ingediend bij het Burgerbegroting, een project van de gemeente waarbij bewoners zelf plannen in kunnen dienen voor een betere leefomgeving. Hij heeft daar ook gepleit voor een buurthuisruimte in de huidige bibliotheek. “Oudere mensen die in het centrum wonen, en dat zijn er veel, hebben nu nergens een ontmoetingsplaats. Dus een buurthuis in de bieb lijkt me mooi.” Of het er komt, is nog even afwachten geblazen. Want een idee voor Burgerbegroting is niet zomaar gerealiseerd, heeft hij gemerkt. “Je moet bijna een compleet ondernemersplan indienen”, zucht Sprangers. “Ze maken het de mensen wel erg moeilijk.”

Niet klagen

Sprangers blijft onvermoeibaar doorgaan met zijn vele activiteiten voor de medemens. Ondanks zijn ziekte, want drie jaar terug werd bij hem uitgezaaide prostaatkanker gesignaleerd. “Altijd positief blijven denken”, zegt hij. “Je kunt wel klagen over alles wat er in de wereld gebeurt, maar daar schiet je niks mee op. Er is nog zoveel waar we wél iets aan kunnen doen. Helpen waar je kan, daar win je veel meer mee. En je haalt er zelf ook veel voldoening uit.”