Met een door de kinderen verzorgd 3-gangen diner vierden we vorige week ons 15-jarig huwelijk: time flies… En nog altijd even gelukkig met elkaar, hoewel dat niet iedere dag wordt uitgesproken. Wat het mooiste was van die zonnige dag in mei 2009? De prachtige mensen om ons heen die samen met ons straalden. ’Here we go, our favorite adventure.’

Geen dure limousine, maar een schattig Fiatje. Geen nietszeggende feestzaal, maar een feest waar het hoort: gewoon in de tuin. Geen coverbandje met dansmuziek, maar zeldzame plaatjes van DJ Jos. En geen gasten in driedelig pak, maar Thijs met Metallica-shirt op gitaar in de Lambertuskerk. Het mooie van het regelen van een bruiloft is dat je het helemaal op je eigen manier kunt doen. Dus nee, geen wijnarrangement bij het eten. Wij wilden gewoon broodjes van Cora!

Ook wilden we niet voor de kerk trouwen, maar wel graag in een kerk. En dan vooral in de Lambertuskerk in Raamsdonk, want die straalde precies de sfeer uit die we zochten. Kortom: we hadden al vrij snel een beeld van hoe voor ons 22 mei 2009 er uit zou moeten zien. Ook over de muziekkeuze tijdens de ceremonie en het feest waren we het snel eens.

’There you are, your beauty consoles me. I’ve gone far and I almost didn’t find you, and I almost lived without you. There is nothing in this world I’d rather do than live in you. Here we go, our favorite adventure. You should know I was never more complete and I never thought I’d see the meaning of my life wrapped in you next to me.’ (Favorite adventure - K’s Choice)

Onder de prachtige samenzang van Sarah en Gert Bettens van K’s Choice kwamen Lesley en haar vader over de rode loper naar voren. Op de foto’s die we nadien zagen, kun je de stralende gezichten van alle mensen in de Lambertuskerk pas goed zien. Mensen die ons stuk voor stuk dierbaar zijn en van wie een aantal er helaas niet meer is. Dat is sowieso confronterend bij het zien van al die plaatjes: de tijd is in een aantal gevallen echt meedogenloos.

Thijs

We hadden Thijs gevraagd om twee nummers op akoestische gitaar te vertolken tijdens de dienst. “Ik kom nie in pak hè”, gaf hij voor de zekerheid nog maar even aan. “Nee Thijs, kom gewoon zoals je bent, geen poespas”, stelde ik hem gerust. En zo verscheen hij in het prachtige decor van het met zonnestralen verlichte koor van de kerk, gehuld in Metallica-shirt en met zwarte pet. Gitaarkoffer open, een E-mineur aanslag als check en gas erop!

’It’s easier not to be great and measure these things by your eyes. We long to be here by his resolve, alone in the church by and by. To cradle the baby in space and leave you there, by yourself chained to fate, I alone love you, I alone tempt you, I alone love you, fear is not the end of this.’ (I alone - Live)

Thijs de Jong in actie tijdens onze trouwdag op 22 mei 2009 in de Lambertuskerk: ‘Alone in the church by and by.' (foto: Arjan Zoomers)

De twee nummers die Thijs speelde, galmden heerlijk door de kerk. ‘I alone’ en ‘Nothing else matters’: een verademing om dat op anderhalve meter afstand te aanschouwen in de wetenschap dat het deze keer echt voor ons was. Vanuit onze plek konden we ook goed zien hoe onze gasten van deze muzikale traktatie genoten, nadat Thijs zijn verschijning aanvankelijk vooral met verwondering werd aanschouwd.

Op de klanken van ‘Avond’ van Boudewijn de Groot voltrok het officiële gedeelte zich. Door de immense populariteit van het nummer heb ik er een tijd lang afkeer van gehad. Maar eerlijk is eerlijk: we hadden geen beter nummer uit kunnen kiezen tijdens het ondertekenen van de huwelijksakte met de getuigen.

’Nu hoef je nooit je jas meer aan te trekken en te hopen dat je licht het doet. Laat buiten de stormwind nu maar razen, in het donker want binnen is het warm en licht en goed. Hand hand in naar buiten kijken waar de regen valt, ik zie het vuur van hoop en twijfel in je ogen en ik ken je diepste angst. Want je kunt niet zeker weten en alles gaat voorbij, maar ik geloof ik geloof ik geloof ik geloof ik geloof in jou en mij.’ (Avond - Boudewijn de Groot)

‘Avond’ van Boudewijn de Groot: soundtrack van het ondertekenen van de huwelijksakte.

Het was mooi, precies zoals we het ons hadden voorgesteld en met ‘Beautiful day’ van U2 ‘gingen we er uit’. Het muzikale hoogtepunt van de dag kwam echter pas helemaal op het einde toen Jos op ons verzoek de ‘Shannon Song’ van Rowwen Hèze door de tuin liet echoën. Voor bijna iedereen een totaal onbekend nummer, maar voor ons de kroon op de dag. Een nummer dat de dag ook prachtig samenvat: mooie, breekbare momenten, veel plezier en volle bak feest. Met het jaarlijks doorbladeren van het album van onze trouwdag beseffen we weer hoe fijn het was en hoe goed we het samen hebben. En hoezeer we de mensen om ons heen moeten koesteren, nu ze er nog zijn…

’De Iere zuije de Iere niet zien als op ’n gegeven moment in ’t café de muziek aangiet. De muziek die giet langzaam over in dansen. En dat doen ze met de Shannon Song…’

Marcel Donks, muziekliefhebber uit Waspik