Al jaren speelt dezelfde vraag door mijn hoofd. Niet omdat ik geen ideeën heb, maar juist omdat ik er te veel heb. Zuid-Europa trekt me al zolang ik me kan herinneren: het klimaat, het leven op straat, het eten, het tempo. Het idee om daar ooit een appartement of huis te kopen is geen bevlieging, maar een wens die al jaren meegaat. Alleen… in welke stad? Ik kende veel plekken, had favorieten, maar bleef hangen in vergelijken. Foto’s, lijstjes, meningen van anderen. Tot ik besefte dat ik mezelf vastzette. Wie echt wil kiezen, moet ervaren. En dus besloot ik het dit jaar anders te doen.
Door Rutger van Happen
Geen plan, wel spelregels
Ik bedacht een reis van tien dagen door Zuid-Europa, zonder vooraf uitgestippelde route en zonder eindbestemming. Elke volgende stad zou pas op de dag van vertrek worden bepaald. Het enige houvast zat in een paar simpele regels: ik boekte steeds de goedkoopste beschikbare vlucht, bleef maximaal 48 uur in een stad, mocht niet terug naar dezelfde bestemming en elke stad werd beoordeeld op vaste criteria.
Het werd geen vakantie, maar een experiment. Een zoektocht, gegoten in een spelvorm. Door alles vast te leggen en te delen, kon ik later eerlijk terugkijken en anderen meenemen in mijn keuzes. Bovendien wilde ik laten zien dat reizen niet ingewikkeld of duur hoeft te zijn. Met flexibiliteit, een rugzak en een paar slimme apps kom je verder dan je denkt.
Pisa: een logische start
De eerste bestemming werd Pisa, bereikt met een vliegticket van slechts zestien euro. Alleen dat al bewees dat het concept werkte. Pisa bleek een prettige, overzichtelijke stad waar alles draait om één iconisch plein. De stad is leuk, vriendelijk en betaalbaar, maar mist de diepgang om langer te blijven. Ideaal voor een dag of twee, of als onderdeel van een trip in combinatie met Florence, maar niet als eindstation in mijn zoektocht.
Tirana: een onverwachte verrassing
Van Italië ging het naar Tirana, Albanië. Een stad die bij veel mensen nog nauwelijks op de radar staat, maar juist daarom indruk maakte. Tirana voelt rauw en oprecht. Oude communistische gebouwen staan er naast moderne torens en overal is ontwikkeling voelbaar.
Wat vooral bijbleef, was de ongelooflijke vriendelijkheid van de mensen en het lage prijsniveau. Voor weinig geld eet je hier uitstekend, slaap je comfortabel en krijg je oprechte interesse terug. Tirana is een stad in opkomst en zeker interessant voor wie vooruit wil kijken. Niet gepolijst, maar wel vol potentie.
Rome: geschiedenis die je raakt
De derde bestemming was Rome en daar viel alles samen. Rome is geen stad die je bezoekt, maar een stad die je ondergaat. Waar je ook loopt, overal voel je geschiedenis. Oude culturen, monumentale gebouwen en kleine straatjes wisselen elkaar moeiteloos af.
De warmte van de mensen, de levendigheid en het dagelijkse leven tussen eeuwenoude monumenten maakten diepe indruk. Rome werd op dat moment de nieuwe nummer één. Niet alleen als stad om te bezoeken, maar ook als mogelijke plek om ooit iets op te bouwen. Een stad waar je blijft ontdekken, zelfs na meerdere bezoeken.
Napels: intens en dubbel
Na Rome volgde Napels en dat contrast was groot. Napels is intens, chaotisch en vol leven. De stad heeft prachtige historie, geweldig eten en een ongeëvenaarde energie. Tegelijkertijd is het vuil op straat, de zichtbare armoede en de soms grimmige sfeer niet te negeren.
Napels liet twee gezichten zien. Binnen in bars en restaurants is de warmte enorm, maar op straat voelt het soms hard. Als stedentrip is Napels indrukwekkend, zeker in combinatie met Pompeï, maar voor mijn zoektocht naar een toekomstige woonplek viel de stad af.
Valencia: onverwacht thuiskomen
En toen kwam Valencia. Een stad die ik nog nooit had bezocht, ondanks mijn vele reizen door Spanje. Zonder verwachtingen arriveerde ik, maar al snel voelde het alsof alles klopte. Valencia is schoon, goed onderhouden en overzichtelijk. De infrastructuur is uitstekend, de stad is groen, fietsvriendelijk en ademt rust én levendigheid tegelijk.
De combinatie van prachtige architectuur, heerlijke gastronomie, vriendelijke mensen en een ontspannen levensstijl maakte diepe indruk. Hier voelde ik voor het eerst geen twijfel, maar rust. Valencia werd niet alleen de hoogst scorende stad van de reis, maar ook emotioneel de sterkste.
Porto: een onvoltooid oordeel
De laatste bestemming was Porto. Een stad met veel charme, gebouwd tegen heuvels en gelegen aan de rivier de Douro. Helaas werkte het weer niet mee. Dagenlange regen en de vermoeidheid na tien intensieve dagen zorgden ervoor dat ik Porto niet kon beleven zoals gehoopt.
Wat ik wél zag, was een vriendelijke stad met mooie straatjes, goed eten en een prettige sfeer. Porto verdient een tweede kans, onder betere omstandigheden.
De kosten
Met deze trip wilde ik mensen inspireren om ook eens op een andere manier op vakantie te gaan en te laten zien dat deze manier van reizen echt niet duurder is dan een georganiseerde reis. Daarom heb ik voorafgaand aan mijn trip drie stedentrips opgezocht met een georganiseerde reis, tegen de zelfde condities (alleen vlucht en verblijf). De uitkomst was dat deze varieren tussen de 900 en 1500 euro voor tien tot elf dagen.
Maar wat heeft het mij gekost? In totaal heb ik zes keer gevlogen en één treinticket geboekt. De totale kosten voor deze tickets kwamen daarmee uit op €158,- , echt bizar goedkoop! Daarnaast heb ik in zes hotels geslapen, in totaal tien nachten. Gemiddeld was ik per nacht €54,75 kwijt voor enkel logies, wat neerkomt op een totaal van €557,-
Mijn hele trip heeft me dus, zonder eten en drinken, maar €715,- gekost! Goedkoper dus dan een georganiseerde reis naar maar één stad of plek. Voor dit bedrag heb ik zes steden plus Vaticaanstad en vijf landen gezien!
De balans na tien dagen
Zes steden in tien dagen. Zes totaal verschillende karakters. Wat deze reis vooral liet zien, is dat gevoel niet te plannen is. Steden die vooraf hoog stonden, vielen tegen. Plekken waar ik weinig van verwachtte, verrasten. Na alles afwegen, sfeer, kosten, vriendelijkheid, infrastructuur en toekomstperspectief, kwam Valencia als duidelijke winnaar uit de bus. En toch blijft er één gedachte knagen. Al vóór deze reis had ik altijd het idee dat Málaga uiteindelijk mijn bestemming zou worden.
Het vervolg
Juist daarom is dit verhaal nog niet af. Later dit jaar ga ik een nieuwe reis maken, volledig gericht op Valencia en Málaga. Geen haast, geen doorreizen, maar écht vergelijken. Leven proeven, wijken ontdekken en kijken waar ik mezelf zie wonen. Pas dan neem ik de definitieve beslissing: waar in Zuid-Europa ga ik op zoek naar een appartement of huis?
Deze reis was geen antwoord, maar een begin.
Wil je Rutgers avontuur terug lezen? Dat kan online op www.weekbladwaalwijk.nl of Rutgers Instagram, TikTok en Polarsteps onder de naam Rutgerontravel.