Mijn oudste twee dochters hebben voor het Willem van Oranje College in Waalwijk gekozen om hun middelbare schooltijd door te brengen. Goede keuze, want ze hebben het er prima naar de zin. De school is van oudsher christelijk, maar dat voert gelukkig in het dagelijks onderwijs niet de boventoon. In een wereld die in brand staat en waar dierbaren onterecht zomaar wegvallen, trek ik het bestaan van God namelijk steeds vaker in twijfel.
Nederland was afgelopen donderdag weer in de ban van The Passion. Een mediaspektakel dat ieder jaar groter en populairder lijkt te worden en wat haast verplichte kost lijkt om naar te kijken. Maar niet voor mij. Ik haak echt af bij de schijnheilige vertoning van het christelijke verhaal. En ik haak nog meer af bij de semi bekende Nederlanders die ‘vanuit het hart’ nummers zingen die ik hoog heb staan. Jawel: ik snap het natuurlijk allemaal wel: ‘Zwart Wit’ van Frank Boeijen past prima in het verhaal over verraad en rechtvaardigheid. En het mediamoment van Suzan en Freek met ‘Lichtje branden’ verwoordt de zoektocht naar steun en liefde in moeilijke tijden.
Maar hoe de ‘saviors’ Roxeanne Hazes, Bastiaan Ragas en Milan van Waardenburg nummers als ‘Zo zal het zijn’ (van Rob de Nijs) en ‘Niets anders telt meer’ (Nothing else matters van Metallica) zingen, bezorgt mij een ander soort kippenvel. Maar soit: het brengt veel mensen toch troost en hoop op betere tijden en dat is volgens mij de essentie van geloof, in welke God dan ook. Dus geen gezeur over The Passion, want zo’n zuurpruim wil ik niet worden.
Maar dat neemt niet weg dat ik me wel steeds meer zorgen maak over de toestand waarin de wereld momenteel verkeert en waar het naartoe zal gaan. Oorlogen zijn van alle tijden, maar nu is er wel heel veel onenigheid op deze aardkloot. Met twijfelachtige types aan het roer die meer met zichzelf en hun ‘Legacy’ bezig zijn dan met zaken die er echt toe doen, vind ik het wel een beetje eng worden. Frank Boeijen uitte in 1988 zijn zorgen reeds over de wereld waar hij onderdeel van uitmaakte. Ik zie het niet zo zwart-wit, maar het lied popt wel steeds vaker op in mijn bovenkamer als ik de koppen in de krant zie.
'De wereld is lelijker dan ik dacht en ik had al niet veel hoop. Ik vertrouw haar niet als zij lacht, haar ogen doen niet mee. De wereld slaapt, de wereld ontwaakt, de wereld draait zich om in haar modderbad. Haar verleden is pijnlijker dan ik dacht, bladzijden lang. Strijd na strijd om de macht tot men haar bezat. Van haar bestaat er maar een en wie eigent haar toe. Waarom werd haar prijs zo vaak betaald in bloed?' (De wereld - Frank Boeijen)
Klerezooi
Oorlogen baren directe zorgen; klimaatsverandering lijkt onze tijd wel te duren. Maar dat is kortzichtig. Er is wel degelijk iets aan de hand. We maken er als mensen een klerezooi van. Dat is één, maar het feit dat we dit weten en er toch niets aan doen is wat anders. Om maar in de thematiek van God te blijven: hoe heeft Hij dit kunnen laten gebeuren? Ik wil met alle plezier in een hogere macht geloven, maar ik snap het gewoon niet.
'God hoopte op een mooie dag, maar 't gras was niet zo groen. Hij zag een man een vrouw iets doen dat nergens op de wereld mag. God voelde zich ineens heel klein en dacht: "Hoe is het in Godsnaam mogelijk dat er nog steeds zulke klootzakken zijn?” Een vrouw verkocht haar eigen kind en ze jankte van verdriet, maar een betere keuze heb je niet als je nergens meer te eten vindt. God wou z'n verjaardag vieren, maar zag met één snelle oogopslag miljoenen mensen zijn feestdag verstieren. God dacht: "Als ik binnenkort de schepping overdoe, maar dat houd ik voorlopig nog maar even stil, dan doe ik 't zelfde kunstje nog een keer alleen geen mens krijgt nog een eigen wil.' (God - Het Goede Doel)
Pasen is voorbij, The Passion ligt weer een jaar voor ons en op het Willem kunnen ze weer over naar de orde van de dag. Best een uitdaging om de volwassenen van de toekomst normen en waarden mee te geven. Of lezingen uit het Oude en Nieuwe Testament daar de sleutel toe zijn, ik weet het niet. Of kinderen overtuigd moeten worden van het bestaan van God, mwah. Misschien ligt de grootste uitdaging van het Willem en eigenlijk van alle basis- en middelbare scholen in het bijbrengen van respect voor elkaar. Want volgens mij ligt bij het gebrek daaraan juist het gevaar voor de toekomst. Kijk maar naar het gedrag van onze wereldleiders: daar heb je geen mensenkennis voor nodig. En als wij als ouders er dan ook nog iets bewuster bij nadenken, dan is er hopelijk toch nog een mooie toekomst in een fijne wereld weggelegd voor onze kroost. Ik hoop het van harte.
'Iedere avond heeft ze gebeden: “Alstublieft, maak me toch blind. Maar waar was God toen de resten van haar jeugd verwaaiden met de wind? En vanaf dat moment was de wereld woest en ledig in de ogen van dit kind. Achter de ogen van dit kind ligt het oneindige verhaal. Achter de ogen van dit kind smaakt de dag naar as en is elke nacht van staal.' (Nacht van staal - The Scene)
Marcel Donks, muziekliefhebber uit Waspik
