Word ik een oude man als ik zeg dat ik terugverlang naar vroegere tijden als het gaat om tradities? Naar de wereld die zich afspeelde in de wijk en daarmee lekker overzichtelijk was? Naar de beperkte hoeveelheid dorpsgenoten die ik kende, maar van alle dorpsiconen hun verhalen kende? Met name in de Sinterklaastijd bekruipt me een gevoel van weemoed, mijn jeugdherinnering aan Sinterklaas op zijn paard die omringd door Zwarte Pieten en voorafgegaan door de harmonie de straten van Waspik-Boven doorkruiste.

Met drie opgroeiende kinderen, zich allemaal bewust van ‘het grote geheim’, is de Sinterklaastijd nog steeds druk en hectisch. Het kantoor aan huis krijgt tijdelijk een ‘functie elders’ en dient als pakjeskamer. De hulpsinterklaas in huis houdt een nauwkeurige administratie bij over wat er besteld is voor wie, wat er al binnen is en hoeveel chocolade munten haar dat al heeft gekost. Ik mag zelf de hulpsinterklaas ondersteunen door met grote regelmaat pakjes weg te brengen en op te halen bij DHL en Anneloes. Ja, we zitten er middenin.

We vieren dit jaar voor het eerst Sinterklaas 2.0. Toegegeven, de beleving is wel anders, maar nog steeds staat dagelijks ‘Het Sinterklaasjournaal met Merel Westrik’ op en leven we mee met de ouder wordende Sinterklaas, schimmel Ozosnel die langzaamaan met pensioen zal gaan, Hoofdpiet die op geheel naïeve wijze de boel wederom in de soep laat lopen en natuurlijk Pietje Paniek die veruit favoriet is in Huize Donks. Het blijft toch verwonderlijk dat het ieder jaar weer helemaal mis gaat, maar op pakjesavond op de valreep toch iedereen zich weer gerustgesteld op de pakjes kan storten.

Discussie

Sommige dingen zouden niet mogen veranderen, zo ook de beleving van het Sinterklaasfeest. In een wereld die inmiddels aardig aan de kook is, staat het mooiste kinderfeest al vele jaren onder druk. Het lijkt vijf voor twaalf nu zelfs de positie van Sinterklaas ter discussie wordt gesteld. Akkoord, het hele Zwarte Pieten verhaal kon niet in stand worden gehouden; ik zie zelfs in sommige plaatsen de roetvegen al plaats maken voor skincare en peelings om de huid lichter te maken. Hoe dan? Maar nu kwam in het nieuws dat er geluiden zijn dat mensen de complete Sinterklaastraditie in de ban willen doen omdat er sprake zou zijn van ongelijke behandeling. Sorry hoor, ik ben doorgaans best meegaand, maar welke eencellige bedenkt zoiets?

Het wordt tijd dat Sinterklaas en zijn Pieten weer teruggegeven worden aan de mensen die dat verdienen, mensen met een reine ziel, mensen met een ontembare fantasie, mensen met het hart op de juiste plek. Kinderen dus. En dan bedoel ik niet die ‘kinderen’ van 50 jaar die werkelijk alles afbreken en overal een probleem van maken, maar gewoon onze jonge medemensen. Gun hen die overzichtelijke wereld waarin het gewoon is dat er een man van vierhonderd jaar in een rode cape op een paard cadeautjes komt brengen die hij in een stoomboot vanuit Spanje voor hen mee heeft genomen. Wat is daar nou verkeerd aan? Die tere kinderzieltjes krijgen het een paar jaar later toch wel te verduren als de telefoon en social media hun wereld veel groter hebben gemaakt dan ze aankunnen.

Erfgoed

Was vroeger dan echt alles beter? Vast niet, maar ik wil strijden voor dat laatste stukje verwondering dat wij onze kinderen mee kunnen geven, al dan niet met een leugentje voor eigen bestwil. En dat zo’n traditie ongevraagd met z’n tijd mee moet, oké, maar laten we in godsnaam de essentie van het Sinterklaasfeest niet vergeten. Laten we die laatste hersencellen die nog niet zijn aangetast door de moderne tijd gebruiken om met elkaar af te spreken dat Sinterklaas cultureel erfgoed is dat meer bij ons land hoort dan bijvoorbeeld Black Friday, Cyber Monday of Halloween. En laat die Goed Heiligman gewoon in een rode jurk alle dorpen doorkruisen en zonder enige bijbedoeling kinderen op schoot kunnen nemen.

Enne… Sinterklaasjournaal: doe niet mee aan die gekte. Geen flauwekul met noodpakketten, uitleg hoe je zelf een Sinterklaasavondje kunt regelen voor je kinderen. Gewoon de magie in ere houden en genieten van de verwondering in de ogen van al die kinderen.

Ik wil mijn oproep kracht bijzetten door te verwijzen naar een lied van Drs. P, eigenzinnige taalvirtuoos en tevens held: ‘A few thoughts on Sinterklaas’.

'The most spectacular old man in Holland is a foreign saint. He has a kindly disposition, but his dress is rather quaint. And this may ring a bell but Santa Claus he ain’t. There’s boterletter, suikerbeesten, marsepein and speculaas. And we’ve got pepernoten, yes indeed, taai-taai en wild geraas.'

Heerlijk avond gewenst allemaal, ook de grote kinderen! “Nou, dag hoor!”

Marcel Donks, muziekliefhebber uit Waspik