Biljarten en bridgen, dat waren de grote hobby’s van Jan en Zus van Helvoirt-Buijs. Toen ze hun goedlopende slijterij in de Putstraat sloten, eind jaren tachtig, kregen ze daar eindelijk meer tijd voor. Afgelopen weekend vierde het stel hun 60-jarig huwelijk.

Door Hetty Dekkers

Zus (87) heeft zelf weliswaar nooit gebiljart, maar ze stond haar man Jan (88) wel in alles bij. In hun bungalow op Meerdijk hadden ze een heuse biljartkamer ingericht, waar Waalwijkse grootheden als Wim van Cromvoirt regelmatig langs kwamen. Toen Jan in zijn jonge jaren veel toernooien speelde in het buitenland, ging Zus mee. “Ik weet nog dat we in een hotel niet bij elkaar op de kamer mochten slapen, omdat we nog niet getrouwd waren”, aldus Jan. In 1964 werd hij Nederlands kampioen driebanden groot biljart. Maar daarna ontbrak hem de tijd. Een drukke zaak slokte al zijn aandacht op.

Slijterij

Zus en Jan leerden elkaar kennen in het café van Jan zijn ouders, in de Putstraat waar later de Pub en nog later De Broertjes gevestigd was. Zus, geboren en getogen in de Baardwijksestraat, kwam daar helpen glazen spoelen. Op 4 mei 1966 trouwden ze. Rond die tijd nam Jan de kolenhandel van zijn vader over. Toen daar de klad in kwam, begon hij samen met zijn vrouw een slijterij aan de overkant van zijn vaders café. Jan en Zus, die geen kinderen kregen, werkten zich daar uit de naad. “Je wil niet weten hoeveel kratten bier wij hebben gesjouwd”, aldus Jan.

Toen hij bijna vijftig was, verkochten ze de zaak en gingen rentenieren. Vanaf toen kreeg het stel meer tijd voor hobby’s. Ze hielden samen de enorme tuin rondom hun bungalow bij, speelden intensief bridge en Jan pakte het biljarten weer op. Ook ging hij nog kijken bij WSC, de club waar hij bijna heel zijn leven lid van is geweest. Zus maakte thuis graag legpuzzels.

Zorgen voor elkaar

Maar dat alles is nu voorbij. Een paar jaar geleden moesten ze verhuizen naar een aanleunwoning in Antoniushof. Zus zit inmiddels in een rolstoel en is dementerend. Jan scharrelt rond met zijn rollator en probeert zo goed mogelijk voor zijn vrouw te zorgen. “Als je zo lang bij elkaar bent geweest, wil je niet dat ze naar een aparte afdeling gaat”, zegt Jan. Hij blijft voor Zus zorgen zo lang het kan.