Meteen maar met de billen bloot: ik heb ook meerdere jaren in die rij gestaan, eerst bij de voormalige Hommel-garage en later ook bij de Theresiakerk. Er huist een verzamelaar in mij, hoewel de kans dat mijn verzameling van Doe Maar-spullen bij de Waspikse boeken- en platenbeurs wordt uitgebreid nihil is. Maar de sfeer rond zo’n beurs blijft verslavend. Er is concurrentie, maar ook weer niet, want iedereen is er vanwege zijn eigen passie. De handelaren daar gelaten, want die gebruiken de Waspikse beurs vanuit een winstoogmerk. Jammer, maar zo gaat dat.

De boekenbeurs was vroeger een van de meest succesvolle ‘uitstapjes’ van de Waspikse harmonie Volksvlijt en Volksvermaak. De activiteiten leverde de muziekvereniging veel geld op wat dankbaar werd ingezet voor de aanschaf van instrumentarium en muziekstukken en het betalen van de dirigent.

Kracht

De grote kracht toen? Een grote groep van enthousiaste vrijwilligers die ruim een half jaar lang wekelijks in touw was om alles te verzamelen, uit te zoeken en netjes uit te stallen. Het werd door de jaren heen een geoliede machine met een strakke taakverdeling: hard werken, maar vooral een sociale aangelegenheid van veelal mannen en vrouwen op leeftijd.

De grote kracht nu? Diezelfde groep enthousiaste vrijwilligers die hetzelfde ‘kunstje’ nu voor Sociaal Cultureel Centrum Den Bolder doen, sinds de harmonie ophield te bestaan. Natuurlijk: er wordt weleens gezucht en gekreund, maar de groep wil het voor geen goud missen.

Ik herinner me dat ik jaren geleden in een lange rij voor de zijingang van de Theresiakerk in Waspik-Boven stond. Ik moest voor de krant een verslag schrijven van de opening van de beurs op vrijdagmiddag en maakte van de gelegenheid gebruik om zelf ook door de bakken met elpees te struinen. In de rij buiten raakte ik aan de praat met een, zo bleek al snel, groot Elvis-fan uit Steenbergen. Hij vertelde me zijn hele leven lang al bezig te zijn met Elvis en het verzamelen van alles wat met The King te maken heeft. Ik herkende me deels in zijn verhaal, want ik begon mijn Doe Maar-verzameling op 8-jarige leeftijd en ben er sindsdien ook mee bezig.

Waar ik vooral internet afstruin op zoek naar ontbrekende items, gaf de Elvis-fan aan veel beurzen af te struinen. De echte platenbeurzen liet hij steeds vaker links liggen, want ’daar weten de handelaren de prijzen wel’. Met bezoekjes aan kringlopen en vooral initiatieven zoals die in Waspik hoopte hij voor weinig geld toch nog iets leuks op de kop te tikken. “Maar die kans is klein hoor, want ik heb bijna alles al”, lachte hij me toe.

Elvis

Een half uur later, na wat sfeerfoto’s gemaakt te hebben en een paar mensen aangesproken te hebben voor mijn verslag, zag ik de Elvis-fan zitten op de trappen van het altaar met een stapel platen in zijn handen. Ik ging naast hem zitten en zei uit de grap: “Toch nog wat gevonden?” De man keek me gelukzalig aan. Het bleek dat hij maar liefst acht Elvis-elpees had gevonden die hij nog niet had. “Dit is een van de beste dagen van mijn leven”, zei hij oprecht. “Dit had ik nooit verwacht en weet je wat me dit heeft gekost? Een euro per plaat. Dit is echt ongelofelijk.”

Een beter bewijs voor het bestaansrecht van de Waspikse boekenbeurs kan ik niet bedenken. Mensen worden oprecht blij van een bezoek aan de beurs in Waspik. Waarom? Ze kunnen met een beetje geluk leuke boeken, platen of legpuzzels kopen voor weinig geld. Bovendien: het ‘personeel’ is super gastvrij en geniet zienderogen mee met het geluk van alle verzamelaars.

Een paar jaar geleden werd ik samen met muziekvriend Barko Smits gevraagd door de organisatie om de verzamelde elpees en singles op waarde te schatten. Immers: er was wellicht toch meer voor te vragen dan die ene euro waardoor de opbrengst voor Den Bolder hoger zou worden. Godzijdank hebben de initiatiefnemers toch besloten de prijzen gewoon laag te houden: mijns inziens de grote kracht van de beurs. Uiteraard wordt er voor sommige bijzondere spullen mee gevraagd, maar de bulk gaat weg voor lage prijzen. En dus verlaat bijna iedereen komend weekend Den Bolder met een grote glimlach om de lippen.

Hoe lang de boekenbeurs nog gehouden wordt, is maar de vraag. Al meerdere keren werd aangekondigd dat het nu echt de laatste keer was. De boeken die toen over waren gingen veelal naar de papierhandelaar. Maar toch is het de vrijwilligers weer gelukt om de grote zaal van Den Bolder bommetje vol te zetten met boeken, platen, legpuzzels en bordspellen. CD’s en DVD’s zijn er deze keer niet; daar blijkt te weinig vraag naar te zijn. Maar dat bijna iedereen met een volle tas de tiende Waspikse boekenbeurs zal verlaten, is een ding wat zeker is. Op de website van Den Bolder is alle info te vinden over de openingstijden. Bij mij begint het ook weer te kriebelen, dus ondanks de ‘ontspullingsfase’ waarin we als gezin zitten, ga ik komend weekend toch maar eens een kijkje nemen, denk ik.

Marcel Donks, muziekliefhebber uit Waspik