Het Sint Annaplein liep langzaam vol en Joris stond klaar om ervoor te zorgen dat het wachten op de Sint wat minder spannend werd. Hij liet de kinderen hun stembanden opwarmen door samen te zingen. Het lukte Joris ook om de kinderen samen met de burgemeester een dansje te laten doen. Dat de Sint zou komen, was één ding dat zeker was. Het orkest van Sint Remi was, net als ieder jaar, aanwezig om de sinterklaasliedjes muzikaal te ondersteunen. Dus alle ingrediënten voor een mooie ontvangst voor de Sint waren aanwezig.
Door Claudi Olieslagers
Toen Sint aan kwam rijden in zijn koets met al zijn pietjes, kreeg hij de microfoon van Joris. Maar dat vond Sint niet handig, want hij moest highfiven met al die lieve kindertjes uit Baarle. Burgemeester Marjon de Hoon-Veelenturf en aankomend burgemeester Philip Loots van Baarle-Hertog stonden te popelen om Sint te verwelkomen in ons mooie dorp. Sint vertelde nog snel dat hij dat heel leuk vond, omdat aankomend burgemeester Loots als klein jongetje nog op zijn schoot had gezeten. Burgemeester de Hoon-Veelenturf heette de Sint van harte welkom en was sowieso blij dat de Sint er was, want om in Vianen te komen was al niet gemakkelijk geweest, en ook al die pepernoten die bij de Pieten in de banden hadden gezeten, maakten dat ze soms bang was dat hij Baarle niet zou halen. Maar Sint was er en had het zonnetje en gelukkig ook heel veel lieve pietjes bij.
Sinterklaas nam zelf even het woord en blijft het bijzonder vinden dat hij in twee landen tegelijk mag zijn, maar hij had alles onder controle. Hij had Hollandse cadeautjes bij en Belgische cadeautjes die nu in speciale kasten lagen, waarvoor weer speciale sleutels waren. Om te zorgen dat alles goed zou komen voor pakjesavond, gaf hij de Nederlandse sleutel voor de Belgische kast aan een piet en de Belgische sleutel voor de Nederlandse kast aan een andere piet. De beide burgemeesters keken een beetje raar toen Sint dat deed, maar durfden hem niet tegen te spreken.
Na nog wat gezongen te hebben, ging Sint in een koets door de straten van Baarle naar het cultuurcentrum. Daar zou iedereen een zakje snoepjes krijgen. Sint vroeg zich nog even af of hij dat wel mocht zeggen, maar zei er snel achteraan dat hij Sinterklaas was en die mag alles zeggen.
De stoet door de straten van Baarle was vrolijk, de Pieten hadden veel verschillende vervoersmiddelen. Ook was de ruitervereniging er weer bij met wat paarden. Onderweg stonden er veel kindjes te zwaaien naar de Sint en de Sint bleef maar roepen dat hij zo blij was dat hij in Baarle was.
Toen hij nadien in het cultuurcentrum aankwam, zei hij dat het een geweldige intocht was en dat iedereen mocht klappen voor zichzelf. De Pieten hadden ondertussen gepast hoeveel Pieten er in een Sinterklaasstoel konden zitten, en dat waren er vijf. Maar ze moesten snel ruimte maken voor de Sint, zodat zijn volledige aandacht voor de kindjes in Baarle was. Nu maar hopen dat het met die sleutels in orde komt op pakjesavond.