Wie in Drunen, Waalwijk of Loon op Zand woont, kent de Loonse en Drunense Duinen waarschijnlijk op zijn duimpje. Maar weet je ook precies waar je hond van de riem mag? En waar ga je heen als je eens zin hebt in iets anders? Met de herfst voor de deur zet ik het op een rij, met een paar tips voor dit seizoen.

Door Gert Goossens

Drie plekken waar de riem af mag

In het nationaal park zijn drie plekken waar je hond vrij mag rennen. Je herkent ze aan de blauwe bordjes met een hondensymbool.

Kom je uit Drunen, dan is Natuurpoort Herberg De Drie Linden de makkelijkste instapplaats. Tussen De Drie Linden en De Rustende Jager loopt een loslooproute van 4 kilometer. Aan de kant van Kaatsheuvel ligt de loslooproute bij De Roestelberg, 4,5 kilometer lang. En aan de zuidkant, bij Udenhout, ligt het losloopgebied bij Bosch en Duin, met de parkeerplaats aan de Schoorstraat. Daar vind je ook het kale stuifzand waar het park zijn bijnaam aan dankt.

Overal daarbuiten blijft de hond aan de lijn. Binnen de zones vraagt Natuurmonumenten om je hond dicht bij je te houden, zo'n 10 meter, en hij moet direct komen als je roept. Met meer dan drie honden per persoon mag je er niet los lopen. Klinkt streng, maar het park zit vol ree n en vogels, en een hond die 'alleen maar even speelt' kan voor een ree grote gevolgen hebben.

De herfst: kijk wat er op de grond ligt

De herfst is misschien wel het mooiste seizoen in de duinen. Het is rustiger, het zand loopt stevig na een regenbui en het bos kleurt. Maar er ligt ook meer op de grond dat je hond interessant vindt.

Paddenstoelen. De meeste zijn onschuldig, maar een paar zijn zeer giftig voor honden, zoals de groene knolamaniet. Het verraderlijke: klachten komen vaak pas uren later. Heeft je hond iets opgegeten waar je niet zeker van bent? Bel dan meteen de dierenarts en wacht niet tot hij ziek wordt. Maak een foto van de paddenstoel of neem er een stukje van mee, dat helpt bij de inschatting.

Eikels. Een enkele is geen ramp, maar een hond die ze in grote hoeveelheden opeet kan er flink buikpijn en darmklachten van krijgen.

Teken. Die zijn niet alleen een zomerprobleem. Zolang het niet echt koud is, zijn ze actief. Loop je hond na de wandeling even na, vooral rond de oren, oksels en tussen de tenen.

Vroeg donker. Vanaf eind oktober is het om vijf uur al schemerig. Een lampje aan de halsband is een kleine moeite en je ziet meteen waar je hond is als hij los loopt.

Zelf wandelen we met Nala veel in de Maasduinen, zo ongeveer onze achtertuin. We hebben geluk dat Nala niet alles opeet wat ze tegenkomt. Maar tamme kastanjes zijn de uitzondering. Ze pakt alleen de kastanjes die al uit de bolster zijn gevallen, en een paar kunnen geen kwaad. Te veel geeft wel buikpijn. Let vooral op de gladde, glanzende paardenkastanje: die is giftig voor je hond.

Drie plekken net buiten de regio

Zin in iets anders dan de duinen? Deze drie plekken zijn een ritje waard. Op alle drie heeft de beheerder een deel aangewezen waar je hond los mag.

Het Bossche Broek in 's-Hertogenbosch is een verrassing: 169 hectare natuur praktisch in het centrum van de stad, waarvan 21,5 hectare losloop-route. Een heel ander landschap dan de duinen, open en weids. Parkeren kan bij Bastion Vught. Let op: zwemmen mag hier niet, vanwege de muskusrattenvallen in de Singelgracht.

Het Herperduin bij Herpen, in de Maashorst, voelt als een kleinere broer van de Brabantse Sahara: zo'n 400 hectare bos, heide, vennen en zandduinen, deels aangewezen als losloopgebied. Er grazen Schotse Hooglanders en Exmoor-pony's, dus houd je hond op afstand van de dieren. Na afloop kun je terecht bij Paviljoen Kriekeput, waar je ook parkeert.

Boswachterij Dorst, bij de Seterse Bergen, is de derde. In 85 hectare glooiend bos van Staatsbosbeheer mag je hond het hele jaar los. Fijn voor een doordeweekse ochtend als je gewoon even lekker wilt lopen.

Nog meer plekken

Wil je verder kijken? Op 'Op pad met Joep' houd ik een landelijke gids bij met 86 losloopgebieden, per provincie, elk nagetrokken bij de gemeente of de beherende organisatie: oppadmetjoep.nl/losloopgebieden-in-nederland

Gert en Nala.