Een muzikale ode aan vriendschap: dat is de nieuwe single ‘Samen’ van Is Ook Schitterend die onlangs verscheen. Vorige week speelde de band na een break van vijftien jaar weer eens live in een uitverkocht Tivoli Vredenburg. Voor mij een mooie aanleiding om weer eens wat oud werk van de band op te zoeken.

Ik was best wel groot liefhebber van de Groningse band die in 1997 uit het niets een knijter van een hit had met de neder-rockballad ‘Voltooid verleden tijd’. Ze wonnen met het nummer een of andere studentenband-wedstrijd wat hen meteen een verkeerd imago gaf. Ik was niet zo van de studenten, nooit geweest, maar dit nummer vond ik meteen erg gaaf. Vooral de stem van Joost Marsman trok me. Gooi de stemmen van Peter Groot Kormelink van Jazzpolitie en Tony de Bruijn van Vals Licht in een blender en je hebt het onmiskenbare geluid van Marsman.

’De straten nat de stad verlaten, loop ik dezelfde weg alleen. Jij moet hier ook hebben gelopen, maar wist ik maar waarheen. Het laatste sprankje hoop vervliegt als ik de kamer binnenloop, jouw hoofd niet op mijn kussen ligt, lijkt het bed weer veel te groot. Ik hoor geluiden van de straat, de deur valt in het slot: is dit het einde!? Is dit dan het einde van het feest? Wil jij dan soms beweren dat er nooit iets is geweest? Maar wat je niet hebt gehad, raak je ook niet kwijt: voltooid verleden tijd. Zoeken naar de juiste woorden, de muren komen op me af. Heb ik jou dan echt verloren, ben ik echt weer terug bij af?’ (Voltooid verleden tijd)

Onmiskenbaar

Ik heb de band slechts één keer live gezien, tijdens de Marlboro Flashback Tour in 2000 waarin de band nummers van Dire Straits speelde. Goeiendag, wat was dat goed! En een stuk interessanter op het podium om naar te kijken dan de echte Mark Knopfler en zijn kompanen. Maar dat terzijde. Het lukte de band om dankzij de Flashbacks een groter publiek te bereiken. Het grote succes bleef echter uit. Maar dat weerhield de band er niet van om een aantal prachtige singles uit te brengen. Allemaal onmiskenbaar I.O.S., maar toch iedereen keer weer verfrissend.

’De tijd staat even stil als je voorbij komt, op zo maar een morgen totaal onverwacht. En het is net alsof de zon even doorbreekt en m’n hart voor m’n hoofd speelt bij het zien van je lach. En iedereen ziet het en iedereen weet het, maar niemand die het jou ooit heeft verteld. En iedereen ziet het en iedereen weet het, iedereen behalve jij.’ (Iedereen)

Echt interessant werd de sound toen in 2005 het album ‘4’ werd uitgebracht. Het was tijd voor meer rock in de nummers, moeten de bandleden hebben gedacht. Ik was het daar absoluut mee eens toen ik nummers als ‘Altijd wel iemand’, ‘Hoe het voelt’ en vooral ‘Uit de schaduw’ hoorde. Maar er zitten ook mooie zinnen in de teksten van die nummers; iets waar ik dan weer gevoelig voor ben.

’Van het vallen van de avond tot het einde van de nacht. Heb je weer eens te ver gezocht, terwijl het voor je voeten lag? Je bent van ver gekomen, je hebt het ver gebracht. Dus als het even tegenzit bedenk dan wie het laatste lacht. Stap uit de schaduw en loop in de zon. Kijk om je heen en zie wat er komt. Je haalt uit elke nieuwe dag meer dan je ooit had verwacht. Een groot en sterk verlangen of een kleine stille wens. Zolang je durft te dromen komt vanzelf voor jou dat ene moment.’ (Uit de schaduw)

Kortom: ik was blij verrast toen I.O.S. eind vorig jaar aankondigde weer bij elkaar te komen, een nieuw album te gaan maken en zelfs te gaan touren. De reacties op het reünieconcert in Tivoli Vredenburg vorige week zijn lovend. Het doet mij in ieder geval overwegen om de band nog eens live te gaan aanschouwen, als er tenminste nog meer optredens komen dan die van 22 juni in Kampen. Tot die tijd doe ik me tegoed met die heerlijke nederpopnummers van weleer… O ja, luister- en kijktip: check even de ‘Classic Track’ die DJ Bart Arens heeft opgenomen van het nummer ‘Altijd wel iemand’, te vinden op de site van NPO Radio 2.

’Want als het moet weet je dan niet dat ik naast je sta? Weet je dan niet dat ik alles voor je achterlaat? ik ga altijd weer naar je op zoek al lijkt het of ik niet meer aan je denk. Je geeft me de rust die ik als geen ander nodig heb om te zijn wie ik ben. Er is altijd wel iemand, maar niemand als jij …’ (Altijd wel iemand)

Marcel Donks, muziekliefhebber uit Waspik