Waar ons vizier begin dit jaar nog op Italië gericht was, besloten we de zomervakantie toch in Zweden door te brengen. De beste keuze die we konden maken: wat een heerlijke Scandinavische vakantie hebben we achter de rug. Het fotoalbum met de zevenhonderd plaatjes is in de maak en de muzikale soundtrack? Die galmt nog even na in mijn hoofd.

De tijd dat heel Nederland op vakantie ging in Zuid-Europa is allang voorbij. De ‘Ollanders' vliegen de hele wereld over en een zomervakantie wordt met het grootste gemak in Dubai of Bali doorgebracht. Niet aan ons besteed: wij houden het liever wat dichter bij huis. Hoewel… de afgelopen paar weken hebben we ruim 3000 kilometer ‘weggetikt’ op weg naar Zweden.

De landen van Noord- en West-Europa trekken ons al langer. In de kast staan fotoalbums van ondermeer Ierland, Schotland, Noorwegen en IJsland. Dat Zweden in dat rijtje zou worden toegevoegd, stond al langer vast. Waarom juist die landen en geen Turkije of Spanje? Ik denk dat het de sfeer is, de natuur, het relaxte van de mensen, de schone lucht. Natuurlijk: minder kans op echt zomers weer, hoewel we daar toch iedere keer weer goed mee wegkomen. En echt zomers weer… om eerlijk te zijn zit ik niet te wachten op 40 graden in de Spaanse zon.

Herinneringen

Een nieuwe ruimte in onze bovenkamer is in ieder geval tot de rand gevuld met prachtige herinneringen. Vers van de pers, dat wel, maar op het moment dat ze gemaakt werden, waren we er ons al van bewust dat alles dit jaar klopte. Het gaat me sowieso de laatste tijd beter af om ‘in het moment’ te genieten en niet pas achteraf bij het vertellen van de verhalen of het zien van de foto’s. We maken het ons daarbij echter niet gemakkelijk: als we op vakantie zijn, willen we iedere dag eruit halen wat erin zit. Vakanties met alleen maar luieren op het strand of hangen op de camping zijn aan ons niet besteed. Pittig, maar dat zorgt er wel voor dat iedere geslaagde dag voor het naar bed gaan afgevinkt kan worden.

'Ze kijkt met haar ogen dicht naar de film van haar leven. Ze zoekt tussen scènes die ze vertraagd langs haar netvlies laat gaan en de mooiste herinnering wil ze voor eeuwig stil laten staan.' (Het leed versierd - Klein Orkest)

In vrijwel elke stad, bij elke waterval en bij elk uitzicht ploppen er liedjes op in mijn hoofd. Dat kan irritant zijn, maar ik gebruik ze om de mooie herinneringen luister bij te zetten. Zo zagen we al varende op de boot van Stockholm naar het eiland Hässelo een enorme roofvogel in de lucht. Het bleek een zeearend te zijn die zich overigens op weg naar huis op de Sontbrug naar Denemarken nog een keer perfect liet zien op een metertje of tien afstand; volop enthousiasme in de auto natuurlijk! Maar toen ik die vogel hoog in de lucht zag cirkelen kroop Marcel Sophie van Pater Moeskroen genadeloos in mijn hoofd.

'Ik zag een roofvogel bidden, hij dook plotseling omlaag. En toen ie uit het zicht was verdwenen dacht ik: ‘Wat is het stil vandaag.’ Toen klonk de donder in de verte, ik zag het flitsen in het dal. Maar ik wist; ‘t is niet het onweer, was dat maar het geval. En ik zag hoe de zon op het mooie landschap scheen. Maar ik wist: dit land wordt nooit hetzelfde als voorheen. Ik zag een schaduw in de wolken, ik voelde ogen in m’n rug en ik hoorde de klokken luiden. Ik dacht: er is geen weg terug.' (Roofvogel - Pater Moeskroen)

In Stockholm overwogen we nog even om naar het officiële ABBA-museum te gaan. Mooi gelegen op het eiland Djurgärden leek het me op zich wel de moeite waard. Ik liet het toch aan me voorbij gaan, maar kreeg de alom bekende ABBA-deuntjes de rest van die dag niet meer uit mijn hoofd. Dat was mijn straf ;-) Ik maakte mezelf die avond de belofte eens een muzikaal verhaal aan de Zweedse topband van weleer te wijden. Wordt vervolgd dus.

Roxette

Waar ik wel nog meer fan van ben geworden dan ik al was, is Roxette. Ook Zweeds product natuurlijk. Als ik diehard fan was geweest dan had ik een bezoek gebracht aan Tres Hombres Art, een soort kunstgalerij van de popcultuur die door zanger Per Gessle is opgericht. Maar zo’n diehard fan ben ik dus niet. Maar toen ik om half vier ’s nachts in het toiletgebouw van de camping ‘Spending my time’ en later ‘Listen to your heart’ van Roxette langs hoorde komen (er stond daar 24-7 muziek aan van een Zweedse radiozender: goud!), herontdekte ik wat een geweldige muziek die band heeft gemaakt. Met natuurlijk zangeres Marie Fredriksson als power frontvrouw.

Roxette: Zweedse band die geweldige muziek heeft gemaakt.

'What's the time? Seems it's already morning. I see the sky, it's so beautiful and blue. The TV's on, but the only thing showing is a picture of you. Oh, I get up and make myself some coffee, I try to read a bit but the story's too thin. I thank the Lord above that you're not here to see me in this shape I'm in.' (Spending my time - Roxette)

Zweden staat voorlopig vooral in de herinneringen-doos in mijn bovenkamer gegrift en deze week in de krant. Binnenkort staat het fotoalbum keurig in de rij van albums van al die prachtige vakanties die we als gezin de afgelopen jaren mochten beleven. Op naar de volgende werkmarathon die nodig is om al spoedig het vizier op de zomer van 2025 te richten. Misschien dan toch een keer Italië…?

Marcel Donks, muziekliefhebber uit Waspik