Op zondag 1 maart stond Theater De Leest volledig in het teken van plezier, herkenning en ongecompliceerde vrolijkheid. De veertien spelers van Senioren Toneel Waalwijk brachten daar het blijspel 'Een beeld van een man' en deden dat met zoveel enthousiasme en vakmanschap dat het publiek van begin tot eind op het puntje van de stoel zat. De zaal was volledig uitverkocht en dat bleek geen moment overdreven: het werd een middag om niet snel te vergeten.

Foto's door Arjan van Fotoclub Drunen

Al bij het begin was duidelijk dat het gezelschap er zin in had. Met een groot gevoel voor humor namen de spelers het publiek moeiteloos mee in het verhaal. Centraal in het stuk stond een kostbaar beeld dat door de barones met trots en liefde was aangeschaft. Wanneer het beeld echter kapot valt, slaan paniek en verwarring toe. In allerijl wordt het vervangen door de net in dienst gekomen huisknecht Janus, met alle komische en chaotische gevolgen van dien.

Napoleon in volle glorie.

Alsof dat nog niet genoeg verwikkelingen opleverde, deden ook de ‘verwarde’ baron en zijn zwager Lodewijk een flinke duit in het zakje. Zij koesterden hun eigen plannen om het beeld definitief te vernietigen, wat leidde tot een aaneenschakeling van misverstanden en hilarische confrontaties. 'Een beeld van een man' bleek daarmee een blijspel van formaat, rijk aan komische situaties, spitsvondige dialogen en verrassende wendingen. De lachsalvo’s volgden elkaar in hoog tempo op.

Wat doe je met een slaapwandelaar?

De kracht van de voorstelling zat niet alleen in de tekst, maar vooral in het samenspel. De spelers vulden elkaar feilloos aan en straalden zichtbaar speelplezier uit. Dat werkte aanstekelijk: de zaal leefde mee en genoot met volle teugen.

Onder de bezielende leiding van regisseur Annelies Kollau kreeg het stuk precies de juiste balans tussen vaart en nuance. Met oog voor detail en gevoel voor timing wist zij het beste uit de spelers naar boven te halen. Aan haar zijde speelde Carla Raaijmakers een belangrijke ondersteunende rol, terwijl zij bovendien overtuigend gestalte gaf aan de trotse, en soms licht ontredderde, barones.

Na de laatste scene barstte de zaal los in een langdurig en welverdiend staand applaus. Het enthousiasme was groot en oprecht; het publiek liet duidelijk merken hoezeer het had genoten. Het Senioren Toneel Waalwijk bewees met deze voorstelling opnieuw dat theater maken geen leeftijd kent, maar draait om passie, plezier en samen iets moois neerzetten.

Een avond vol humor, warmte en vakmanschap, en vooral: een groot succes.