Zo, van Halloween zijn we ook weer een jaartje verlost. Ik kan er maar niet aan wennen, al die veel te enge figuren die er voldoening uit halen anderen de stuipen op het lijf te jagen. Noem het flauw van mij, maar ik vind het gewoon niet grappig. Punt! Maar… zo rond Halloween geniet ik wel met volle teugen van ‘spannende muziekskes’. En die zijn er tegen de duistere en schimmige achtergrond van Halloween genoeg!

De beste soundtrack dit jaar was natuurlijk ‘The ghost in me’ van Epica. Ik schreef er twee weken geleden al uitgebreid over. Het nummer is mede door de geweldige video helemaal viraal gegaan. Mooi zo, want dan leert een geheel nieuwe generatie de geweldige muziek van Epica kennen. Wat had het mooi geweest als de Efteling en Epica er samen uit hadden kunnen komen om de officiële opening van de nieuwe attractie Danse Macabre op te luisteren met een eenmalig optreden van de band voor de ingang van het Huyverwoud. Dan kwam werkelijke alle magie uit twee werelden samen; helaas bleef dat een sprookje uit. Maar voor wie ‘The ghost in me’ nog niet heeft gehoord of gezien: check YouTube!

'It’s time to free the ghost in thee, give in to the dark phantoms agony. Our choir sings eternal songs, abandon your fears while you sing along. We wonder what the shadows hide. Not scared anymore we shall go inside. The one unnamed's compelling thee. To echo this melody endlessly. Take one more step beyond this door and you will be singing forevermore. The orchestra's playing, dark melodies swaying, enchanting, betraying: it’s time… ' (The ghost in me - Epica)

Kinderjaren

Maar er is meer. De jongste dochter kwam vorige week van haar dansles terug met de dans van Michael Jackson’s Thriller. Nu weet ik dat Jackson met kinderen niet echt een goede combinatie is gebleken, maar mijn hart sloeg toch over toen ze me vroeg ‘dat nummer’ op te zetten om vervolgens de bekende ‘zombie-moves’ ten tonele te brengen. En eerlijk is eerlijk: toen ik Thriller na zoveel jaren weer hoorde en later, toen dochterlief van het podium was verdwenen, de video nog eens bekeek, kreeg ik toch een flashback naar vroeger, naar mijn kinderjaren.

Een manneke van een jaar of 9 was ik toen het nummer uitkwam. Het liet een andere kant van Jackson zien, die voorheen vooral lieflijke liedjes zong met een piepstemmetje. Hij zag er nu ‘kwaod’ uit en de video van Thriller liet niets aan de verbeelding over. Ik herinner me dat ik de video erg spannend vond en ik hoorde rond die tijd zelf ook overal deuren in het slot vallen. Toen een paar maanden later de cultfilm ‘De Lift’ uitkwam was ik officieel een angsthaas. Maar dat is lang, lang geleden.

'It's close to midnight and something evil's lurking in the dark. Under the moonlight you see a sight that almost stops your heart. You try to scream, but terror takes the sound before you make it. You start to freeze as horror looks you right between the eyes: you're paralyzed. 'Cause this is thriller, thriller night and no one's gonna save you from the beast about to strike. You know it's thriller, thriller night, you're fighting for your life inside a killer, thriller tonight, yeah.' (Thriller - Michael Jackson)

Ska

Terug naar de muziek. Via vriend Ronny kwam ik in aanraking met ska-muziek. Natuurlijk was Madness zo bekend dat iedereen die liedjes kende, maar The Specials zaten wat meer in de achterhoede van de popmuziek. Allemaal zaten ze bij 2 Tone en toen punk een stapje terug deed, was er ruimte voor een meer vrolijke noot. The Specials brachten ‘On my radio’ uit: gaaf nummer. Maar mijn topper, zeker in het kader van Halloween, is ‘Ghost Town’. Wat een gave plaat is dat zeg: alle ingrediënten van een spannende plaat heeft het in zich. Het schetst een prachtig beeld van de verloederde steden van Engeland in het begin van de jaren tachtig.

Maar is het dan alleen ‘oude bagger’ die in mijn bovenkamer rondspookt tijdens Halloween? Nee hoor, natuurlijk niet. Def P en The Beatbusters maakten iets recenter (hoewel, ook alweer ruim twintig jaar oud) een nummer wat letterlijk gaat over rondspoken. Andere context, want het verhaal gaat over wiet, maar de sfeer en dan vooral het begin is meesterlijk. Het verhaal trouwens ook: Def krijgt een zakje wiet van een vriend en krijgt daarna stemmen in zijn hoofd. Bij navraag blijkt vriend Johan de zaden op een oud kerkhof te hebben geplant. Def heeft nu de stemmen van een heel kerkhof in zijn hoofd ('Nooit meer alleen maar multischizofreen'): briljant.

'Nietsvermoedend dacht ik eerst nog zo dat spul is sterk, maar de laatste dagen kon ik niet normaal meer aan m’n werk. Ik voelde frustratie en gebrek aan concentratie en steeds als ik wou typen bleef ik hangen in een spatie. Ik staarde naar mijn scherm, voelde mij als verdoofd en de paar laatste dagen kreeg ik zelfs stemmen in mn hoofd. Ze zeiden: ‘wij zullen altijd in jou blijven en ons vanaf nu bemoeien met wat jij zal schrijven.’ Ik schrok me de pokken en ik zei wat is dit? Dit is het werk van wiettoppen waar wat geestigs in zit Ik ging er helemaal aan en zag geen enkele uitweg, behalve dan naar johan gaan en vragen om uitleg. Hij zei: ‘sorry ’t is een beetje gek of gênant, maar ik had al mijn zaden op een oud kerkhof geplant. Ik dacht het kon geen kwaad maar het is al te laat: je hebt nu geesten in je hoofd dus wen maar aan het gepraat. Ze zijn vast door de wortels in de plant beland en nu voor eeuwig in je hoofd gestrand.’ Het zal voor altijd rondspoken in mijn hoofd.' (Rondspoken - Def P & The Beatbusters)

De Halloween-kleren van de jongste dochter staan weer op zolder bij de andere verkleedkleren en mijn singletje van ‘Ghost Town’ (met skeletten op de hoes) staat weer keurig tussen zijn collega-singles. Halloween is godzijdank uit het land vertrokken en het vizier gaat hier in huize Donks langzaamaan op Sinterklaas. Ik kan niet wachten om mijn Henk Temming CD weer uit de kast te trekken en mij muzikaal voor te bereiden op het ultieme kinderfeest. Maar daarover later meer…

Marcel Donks, muziekliefhebber uit Waspik