Het zal even slikken zijn, maar Cornu Copiae neemt eind september écht afscheid met de presentatie van een prachtig jubileumboek. “We wilden het goed afsluiten”, zegt interim-bestuurslid Tiny Leijtens.

Door Hetty Dekkers

Show- and marchingband Cornu Copiae zou dit jaar 75 jaar bestaan. Ware het niet de band ruim twee jaar geleden, na corona, er mee stopte. “Dat kon toen niet anders”, zegt Leijtens. “Na de coronatijd, met nauwelijks optredens en repetities, waren er verschillende leden afgehaakt. We waren nog over met ruim twintig man, met zo’n klein clubje kun je geen verantwoord optreden meer neerzetten. Dan zijn alle instrumenten niet bezet.” Het bestuur keek nog naar mogelijkheden om samen te gaan met korpsen uit de regio, zoals Marijke in Sprang-Capelle en de harmonie in Drunen, maar dat bleek geen optie. “Marijke wil bijvoorbeeld op zondag niet optreden en een harmonie zit stil, wij zijn juist een lopend muziekgezelschap.” Nou ja, lang verhaal kort, Cornu Copiae trok na een lange geschiedenis de stekker er uit, noodgedwongen en met veel pijn in het hart.

Herinneringen

Maar dat er nooit fatsoenlijk afscheid was genomen, zat het interim bestuur toch een beetje dwars. Daarom besloot men een prachtig jubileumboek te laten maken, over 75 jaar Cornu Copiae. Met veel foto’s uit de oude doos, interviews en geschiedenisverhalen. Bijna alles is geschreven door oud-journalist Sjaak Koolen, maar Leijtens schreef zelf ook een stukje. Herinneringen had hij genoeg. “Ik zit er al bij vanaf 1972. In die tijd repeteerden we bij de Ouwe Toren, met een glas bier er naast en een asbak op de muziekstandaard gemonteerd. Shows oefenden we buiten, op de winterdijk achter de ouwe Toren. Die weg was hobbelig en zat vol kuilen, dus je moest goed opletten.” Later kreeg Cornu Copiae een eigen home aan de Olympiaweg. Dat gebouw is inmiddels verkocht aan de gemeente, Leijtens weet niet wat de plannen er mee zijn. Of het afgebroken wordt, of behouden blijft, Leijtens heeft geen idee.

Wat hij wel weet, is dat Cornu Copiae in 1950 opgericht werd door twee broers Burmanje, Goof en Theo. “Dat was in Baardwijk. Ze begonnen als jachthoornkorps in het gebouwtje van de Katholieke Arbeidersjeugd, naast de Clemenskerk.” De eerste decennia telde het korps ruim vijftig leden. Later slonk dat tot ruim dertig. Hoogtepunten waren optredens in België, Duitsland en Frankrijk, maar ook bij Guus Meeuwis in het PSV-stadion. “Daar had je zo’n grote massa mensen voor je neus, dat was echt een spektakel.”

Besloten presentatie

Het valt allemaal te zien en te lezen in het jubileumboek, dat 27 september gratis uitgereikt wordt aan alle leden en oud-leden die bij de (besloten) presentatie in het Parkpaviljoen aanwezig willen zijn. “Het is een dankbare herinnering aan een grandioos tijdperk”, zegt Leijtens. Later dit jaar laat de vereniging zich uitschrijven bij de Kamer van Koophandel, wordt het interim bestuur opgeheven en valt definitief het doek. Geen hoorn des overvloeds meer, Cornu Copiae is dan echt verleden tijd.