CV de Tekswippers is een club die zijn sporen in het Waalwijkse carnavalswereldje wel verdiend heeft. Zelf ben ik nog een tijd lid geweest en met veel plezier, menig carnavalsfeest, meegevierd. Opgericht op 8 mei 1956 door Frans de Goey, Pieter van den Hoven, Mary van Loon en Kees Pennings. Een eenvoudig rekensommetje leert ons dus dat ze dit jaar hun zeventig jarig bestaan mogen vieren. De kracht van de Tekswippers ligt vermoedelijk in het feit, dat het niet zozeer een hechte vriendenclub is, maar meer een gemêleerde groep fanatieke personen, van jong en oud, die een gedeelde passie hebben!! Namelijk op een gepaste wijze samen carnaval vieren.
Personen die zich op welke manier dan ook verdienstelijk hebben gemaakt voor carnaval, maken jaarlijks kans op de ereonderscheiding ‘De Driedubbel Vergulde Tekswipper’. Dit is het oudste en nog altijd met de hand gemaakte carnavaleske ereteken van carnaval minnend Waalwijk. Een onderscheiding met aanzien, maar ook een symbool van de inzet en betrokkenheid van de Tekswippers bij alles wat carnaval ademt.
Meer dan carnaval alleen
De Tekswippers laten zich niet alleen tijdens de carnavalsdagen zien. Ook daarbuiten zijn zij actief bij uiteenlopende activiteiten die met carnaval en saamhorigheid te maken hebben. Zo organiseren zij tonpraotavonden en het kwekfestijn, doen zij mee aan sportdagen in de regio en lopen zij trouw mee in de optocht.
Ook op sociaal en cultureel vlak steken de Tekswippers graag de handen uit de mouwen. Denk aan het bezoeken van het gehandicaptenbal, het inzamelen van oud papier of het draaien van bardiensten tijdens het Pleinfestival in buurgemeente Kaatsheuvel. Waar iets gebeurt, is de kans groot dat er wel een Tekswipper bij betrokken is.
Residenties, rituelen en herkenning
Elke carnavalsclub heeft natuurlijk een residentie nodig, bij voorkeur een kroeg met een goed gevulde bar. En dorstig zijn ze, dat mag gezegd worden. Door de jaren heen kenden de Tekswippers verschillende vaste stekken: van Thalia De Korenbeurs, via Ko de Nijs, Het Nieuwe Lido, Bourgondisch Hof, Biercafé Jays en Kluis 8, tot aan hun huidige residentie: Stadsbrouwerij Sint Crispijn.
Carnaval duurt officieel vier dagen, maar een jaar telt er 365. Genoeg tijd dus voor andere uitjes en tradities. Zo werden de wijnfeesten bezocht, waar de verbroedering der volkeren nogal letterlijk werd genomen, en vond de jaarlijkse voettocht naar d’n Elshout ooit een opmerkelijk einde met een politieaanhouding. Of er drank in het spel was? “Nee hoor agent, pure devotie”, luidde de verklaring.
Ook de herkenbaarheid van de club kreeg door de jaren heen vorm. Eerst waren er de groene kielen met een wit vraagteken, daarna bordeauxrode kielen en tegenwoordig zijn de Tekswippers te herkennen aan hun geel-rood-blauwe polo’s. Carnavalswagens werden jarenlang gebouwd bij sponsor familie Van Wees en tegenwoordig bij Peter en Suzan in Hedikhuizen. Daarnaast verscheen enige tijd het clubblad De Wipper en was Friet van Piet vaste prik, met de bestelling die steevast werd opgehaald via de achterdeur onder luid geroep van 'Braand!'.
Traditie met toekomst
Carnaval, Prinsentreffen, elf-elfviering, naambordonthulling, het ophangen en verbranden van Okke: de kans is groot dat je er één of meerdere Tekswippers tegenkomt. Dat de club al zo lang meedraait en nog altijd springlevend is, zegt alles over haar sociale karakter en bevlogenheid. Opvallend genoeg hebben de Tekswippers, tegen de landelijke trend in, geen gebrek aan nieuwe leden.
Dat bewijst dat oude tradities, mits op de juiste manier uitgedragen en gevierd, bijdragen aan sociale cohesie. Als inwoners, gemeente en liefhebbers mogen we trots zijn op een vereniging die haar carnavalssteentje bijdraagt aan 'Wolluk'. Niet van de samenleving, maar vóór de samenleving.
Dus heb je deze carnaval niets te doen, of ben je al langer op zoek naar een gezellig clubje om een biertje mee te drinken? Trek iets geks aan, zet een hoedje of een neus op en schuif gerust aan bij de Tekswippers in Stadsbrouwerij Sint Crispijn.
H.P.