In Nederland is voedselhulp inmiddels een begrip. Minder bekend is dat 1 op de 20 kinderen in ons land geen eigen bed heeft. Met als gevolg dat deze kinderen soms op een matras op de grond slapen. Stichting Wereldklus is een initiatief van Ineke Smits en richt zich onder andere op de gemeenten Tilburg, Heusden en Waalwijk. Ineke zet zich sinds drie en een half jaar in om kinderen in de regio een eigen slaapkamer te geven.

Missie en doelstelling

Wat begon met het regelen van één bed, is uitgegroeid tot een stichting die inmiddels al 60 kinderkamers heeft opgeknapt, op plaatsen waar voorheen géén of een kapot kinderbed stond. “Door mijn werk kwam ik in aanraking met deze vorm van armoede. Schrijnend.

Elk kind heeft recht heeft op een plekje waar hij of zij zich fijn voelt, een bed waarin lekker geslapen en gedroomd kan worden. Waar een kind zich kan terugtrekken, waar het met vriendjes kan spelen en waar huiswerk gemaakt kan worden.”

Ineke ging op onderzoek uit en zag dat er evenals bij voedselhulp, ook hier sprake was van een zekere schaamte, waarmee een drempel om hulp te vragen wordt opgeworpen.

Via contacten met de gemeenten en het zorg- en welzijnswerk wist ze de gezinnen te vinden, en zo ontstond het plan om niet slechts een bed te regelen, maar de gehele kinderkamer op te knappen. “In het begin verzamelde en haalde ik zelf alle spullen op. Mijn huis was een opslagplaats geworden. Gelukkig beschikken we nu over een garagebox. Ook delegeer ik tegenwoordig meer door te zorgen dat de donateurs zo mogelijk zelf hun spullen naar het betreffende gezin brengen. Naast tweedehandse worden er nu ook nieuwe spullen gebruikt. Dit is mogelijk dankzij de donaties die ik hiertoe ontvang.”

Voor wat hoort wat

Stichting Wereldklus vindt het belangrijk dat het gezin (veelal alleenstaande moeders en kinderen) intensief bij het project wordt betrokken. Tijdens de kennismaking wordt aan de hand van tekeningen en afbeeldingen geïnventariseerd wat nodig is voor de gedroomde kamer. “Het principe van wederkerigheid werkt en zet mensen in hun kracht. In plaats van je ellendige situatie op de socials vergelijken met die van beter gesitueerden ga je zelf aan de slag. Van droomkamer tekenen tot fysiek aan de slag of pannenkoeken bakken voor de klussers. We doen het samen, en juist dit is enorm leuk!

Ondanks de vaak schrijnende situatie gaat er dan een knop om. Het komt regelmatig voor dat de moeder, als dank, helpt bij een volgend project, of met genoeg vertrouwen de juiste stappen weet te zetten op weg naar een meer gunstige situatie.”

Een kind verbindt

Er ontstaan soms mooie gesprekken waarbij natuurlijk ‘het verhaal’ wordt verteld. “Hierbij is van belang niet uit het oog te verliezen dat wij als Stichting Wereldklus maar tijdelijk in huis zijn, en bijkomende vragen en signalen dienen te worden opgepakt door de betrokken hulpverlenende instanties.” Vaak ook worden de buren, tot dan toe nauwelijks in beeld, betrokken bij het project. “Vóór het klussen melden we dit altijd bij de buren, ook vanwege eventuele overlast. Als ik in grote lijnen het verhaal vertel ontstaan vaak als vanzelf nauwere contacten. Zo bood een gepensioneerde buurman eens spontaan aan om mee te helpen en werd de moeder nadien ondersteund in de opvang van haar kinderen door een buurvrouw, heel waardevol!”

Een kinderbed is een bestaansrecht

Het aantal aanmeldingen is inmiddels zo groot dat gezinnen niet direct geholpen kunnen worden. “1 kinderkamer per maand is de limiet. Ik ben gestopt met het promoten van de stichting op de socials; de boel ‘explodeerde’! Het verzamelen en opslaan van spullen heb ik teruggebracht omdat ik heb ervaren dat ik deze in no-time tot mijn beschikking heb wanneer ik er binnen mijn netwerk om vraag. Van schoolmoeders tot vriendinnen, (ex)collega’s en studiegenoten. Mensen melden zich via de website om spontaan hun zolders en kasten op te ruimen om spullen te kunnen doneren. Mijn familie denkt mee over het vormgeven van de stichting, maar ook onbekende mensen willen hieraan bijdragen. Heel ontroerend.

Het lijkt zo vanzelfsprekend, een eigen bed, een eigen kamer, maar dat is het helaas niet.”

Dankzij Stichting Wereldklus krijgen kinderen weer een eigen veilige plek, nodig om gezond groter te kunnen groeien.

Van stichting naar leefbaarheidsproject

Naast de inzet van vrijwilligers is Stichting Wereldklus afhankelijk van subsidies en donaties.

Zo organiseerde Rotary Loon op Zand in april van dit jaar de Rotary Food&Fun tour waarvan de gehele opbrengst werd gedoneerd aan Stichting Wereldklus.

Ineke is zoekende naar een passende formule. Samen met de Rotary Club wordt gewerkt aan een ondernemersplan. “In 2021 heb ik mijn baan opgezegd om mijn hart te volgen. Stichting Wereldklus kon ik niet langer combineren met een volledige baan, en daarom ben ik nu als freelancer werkzaam bij enkele wooncorporaties. Het zou mooi zijn wanneer de stichting transformeert naar een leefbaarheidsproject, zodat ik kan worden ingehuurd. In plaats van 1 kinderkamer per maand zouden we er dan, samen met de wijk, 5 kunnen opknappen!

En naast kinderkamers krijg ik dan ook ruimte voor andere verbindende klusjes.

Overigens heeft een van de woningcorporaties waarvoor ik werkzaam ben 2 kinderkamers gedoneerd, die gerealiseerd werden door Wereldklus. Wil je als woningcoöperatie of gemeente de leefbaarheid vergroten, bewoners aan elkaar verbinden en kinderen in de wijk een centrale plek geven?’ Neem dan zeker eens contact met me op.”

Zelfstandig en zelfsturend

Stichting Wereldklus groeit snel.

Ben je creatief of handig en wil je de wereld mooier maken met het pimpen van een kinderkamer, het opknappen van accessoires en/of het vervoeren van meubels?

Je bent van harte welkom om als vrijwilliger mee te helpen en mee te denken.

“Gegarandeerd een ware energie-booster. Financieel ondersteunen mag natuurlijk ook.

De hulp van vrijwilligers wordt ontzettend gewaardeerd, al ben ik met name op zoek naar vrijwilligers die geheel zelfstandig aan de slag kunnen gaan met en bij het gezin.

Het is mijn passie om mensen met elkaar te verbinden en in hun kracht te zetten.

En om spullen eerlijk te verdelen in de maatschappij. Ik ben ontzettend dankbaar, dat ik hier onderdeel van mag uitmaken.”