Bertha en Jan van Hooren-Kuijsters uit Waspik zijn op 18 januari 60 jaar getrouwd. Op deze dag is het huwelijk kerkelijk ingezegend en nu opnieuw goed gevierd met de hele familie. “Het was een mooi feest en we hebben veel kaarten, cadeaus en bloemen gehad. We hebben genoten en moeten het allemaal nog een beetje verwerken.”
Door Marjolijn van Spaandonk
Als tieners spotten ze elkaar al op de sportdagen voor jonge boeren tuinders van de verenigingen Rooms Katholieke Jonge Boerenstand (RKJB nu KPJ) en de Katholieke Vrouwen Organisatie (KVO). Maar de vonk sloeg pas echt over in danszaal Huis ten Deijl in Raamsdonksveer toen ze een jaar of twintig waren. “Ik twijfelde eerst”, geeft Bertha (87) toe. “Hij had rood haar. Maar mijn moeder zei altijd dat schoonheid van binnen zit en niet van buiten. En Jan wist precies hoe hij met meisjes om moest gaan.” Toch slaat de twijfel na 9 weken opnieuw toe en volgt er een korte onderbreking van de verkering. Als ze van gedachte zou veranderen, mocht ze terugkomen, had Jan (89) gezegd. En dat deed Bertha: “Toen ik hem weer zag, voelde het toch weer goed.” De verkeringstijd duurde 7 jaar en ze zagen elkaar op woensdagavond en in de weekenden, gingen dansen, naar de film of bleven lekker thuis.
Tuindersbloed
Jan vraagt officieel de hand van Bertha bij haar ouders. In de zomer is er echter geen tijd om te trouwen vanwege de drukte in de tuinderij. Jan en Bertha trouwen voor de wet op 27 december 1963 in Raamsdonk (dat was gunstiger voor de belasting) en het huwelijk wordt kerkelijk ingezegend op zaterdag 18 januari 1964. Ondertussen is het nieuwbouwhuis in Waspik aan de Stationslaan, bij het tuindersbedrijf dat Jan van zijn vader overnam, gebouwd. “Jan heeft mij na het huwelijk over de drempel gedragen en we hebben er onze eerste huwelijksnacht doorgebracht”, herinnert Bertha zich. “We zien het huis vanuit onze huidige woning nog staan.”
Het gezin verwelkomt vier zonen. Er wordt hard gewerkt maar ook samen herinneringen gemaakt. “We gingen veel op vakantie en de carnavalswagen is 13 jaar lang bij ons gebouwd, dat was echt een feest”, vertelt Bertha. Zoon Luciën herinnert zich dat het avondeten altijd heel snel gegeten moest worden en er gestreden werd om de lievelingsgerechten. “Dat zit in het tuindersbloed”, legt Bertha uit. “Er moet snel weer gewerkt worden. Maar ze zijn allemaal heel groot geworden hoor!”
Het geheim
Het glastuindersbedrijf stopt in 1976 omdat de grond wordt aangewezen voor uitbreidingsplannen van de nieuwbouwwijk de Binnenbijster. Naast zijn eigen tuindersbedrijf was Jan tevens voorzitter van de groenteveiling in Drunen. Nadat hij zijn tuindersbedrijf had beëindigd vervolgt hij zijn weg in de branche als secretaris van de tuindersvakbond bij de Noord Brabantse Christelijke Boerenbond (NCB) in Tilburg. Bertha pakt schilderen als hobby op en schildert vaak boerderijen in opdracht. Daarnaast is ze al bijna 60 jaar lid van de dames gymclub Iduna in Waspik en is daar nu de oudste actieve deelnemer. “Ik doe nog alles mee en houd het huis en de tuin zelf bij.” Ook is Bertha een ondersteunende en zorgzame partner voor Jan. Maar wat is volgens hen nu hét geheim van een lang en gelukkig huwelijk? “Je moet mekaar een beetje loslaten en de eigen dingen laten doen”, legt Bertha uit. “Elkaar veel vrijheid geven maar ook veel samendoen zoals op vakantie gaan, fietsen en feesten; alles wat het leven mooi maakt.” Het initiatief om samen veel te ondernemen lag vaak bij Jan. “Dat is wat ik zo mooi aan Jan vind. Hij onderneemt, organiseert en is heel attent. Hij is alleen niet zo handig in huis; de was en stofzuigen is werk waar hij niet goed in is”, grapt Bertha. De spontaniteit en zorgzame kant van Bertha is iets wat Jan erg kan waarderen, als was ze soms wat overbezorgd. “Bij ons kon altijd alles. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, vond Bertha. Er waren altijd veel vrienden van onze zonen over de vloer en niet zelden ging alles aan de kant voor een feestje”, weet Jan. “Maar een blije autorijder was ze niet. Van autorijden werd Bertha altijd wat nerveus, vooral als ze zich buiten de gemeentelijke grenzen moest begeven.” Het diamanten bruidspaar is trots op de familie die in de loop der tijd is uitgebreid met acht kleinkinderen en geniet volop van de familiebijeenkomsten met onder andere verjaardagen en Kerst. Het huwelijksjubileumfeest is daarbij een kers op de taart.