En alweer flikt Jack Poels het! De frontman van Rowwen Hèze neemt een gewaagde afslag naar de rockmuziek, van vroeger uit zijn grote liefde. Met een aantal neven richtte hij onlangs de gelegenheidsformatie Nevenproject op: de komende periode ruilt hij de Limburgse tokkel in voor ‘distorsion’ en daar komt hij nog goed mee weg ook.

Jack Poels is net als Henny Vrienten een muzikaal genie. Met zijn band Rowwen Hèze maak hij al bijna veertig jaar lang prachtmuziek in een breed scala aan muziekstijlen. Want Rowwen Hèze alleen een feestband noemen, doet de band flink tekort. Ik ben groot liefhebber van de band, maar nog meer van Jack Poels zelf. Zijn stemgeluid is herkenbaar uit duizenden en of het nou gaat om een klein breekbaar lied als ‘De Zwarte Plak’, een lekkere wals als ‘Als ik drink’ of een classic als ‘IJzeren Thijs’: je kunt me er wakker voor maken!

Het is niet de eerste keer dat Poels een muzikaal uitstapje maakt. Hij werkte eerder samen met artiesten als Guus Meeuwis (check ‘Jouw hand’), Manuela Kemp (‘Kom hier’) en Henny Vrienten (‘Leven met een zeven’ en ‘Vader’) en deed met Leon Giesen het bijzondere project ‘Holland America Lijn’. Dat is volgens mij alweer zo’n twintig jaar geleden. Ik kan me herinneren dat ik het toen een vorm van verraad vond dat Poels pleegde ten aanzien van zijn band. Immers: was dit een voorteken van het uiteenvallen van de band? Had Poels genoeg van ‘zijn kindje’ Rowwen Hèze? Niets bleek minder waar. Het bleek een win-win-situatie die een mooie tour en een pracht-CD heeft opgeleverd. En voor Poels nieuwe inspiratie!

“Hij ziet alle mensen om zich heen door z’n bril, met z’n mond dicht bijeen geknepen. Vertelde z’n geheimen allemaal, aan mij alleen, door iedereen voelt hij zich onbegrepen. En als hij nog wat heeft besteld en over vroeger heeft verteld, dingen die ik liever niet wil weten. Z’n leven, heeft hij aan haar gegeven, z’n oude handen beven. Ik vraag: ‘Hoe gaat ‘t nou?’ Hij zegt niks hij denkt aan haar. Het gaat de laatste tijd wat beter met hem dat is waar. En dan drinkt ‘ie nog ’n glas en ‘n glas en ‘n glas en ‘n glas om te vergeten.” (Hij zegt niks - Poels & Giesen)

Duet

De muzikale uitstapjes smaakte voor Jack Poels naar meer. En dus verschenen er regelmatig samenwerkingen die op het eerste oog niet vanzelfsprekend waren. Wat te denken van een duet met Gerard Jan Alderliefste in 2008? Jack Poels zet zijn belangrijkste wapen in bij het nummer ‘Vogelvrij’: de stem die rechtstreeks je hart raakt: duidelijk, breekbaar en vol weemoed. Dat in combinatie met de Franse slag van Alderliefste… een parel!

“Vanaf de berg, loop ik omlaag. Ik liep deze weg, voor ’t eerst vandaag. Vanuit het dal keek ik omhoog: mooie vogel die daar vloog. Mais lóiseau s’est envolé et moi jamais je ne le trouverai. Hij werd gedragen op de wind, ik op de lichte vleugels van ’n kind. Dacht dat hij daar dichter bij de zon al mijn dromen vangen kon.” (Vogelvrij - Alderliefste & Jack Poels)

Over Herberg de Troost schreef ik al meerdere verhalen. De combinatie van Jack Poels met Karlijn van Dinther is mijns inziens de best denkbare. Gelukkig kwam deze gelegenheidsformatie, met ook Tren van Enckevort in de gelederen, meerdere malen terug met nieuw werk. Nu is de herberg tot nader order gesloten. Laten we hopen dat Poels de sleutel onder de mat ooit weer eens vindt zodat de herbergier zijn gasten weer eens kan ontvangen. Liefst met wat nieuwe nummers, want persoonlijk was ik nog lang niet klaar met Herberg de Troost.

“Ut verlange makt meej soms bang, ’t verdriet dat hult meej teage. Heer op deze donkere gang achter deze dichte deur. Ut sleupt al joare hiel deep in meej, soms durf ik meej ni te beweage. D’r is ’n plats heer hiel dichtbeej vol van droeme en vol kleur. D’r is ’n kamer vol met zonlicht achter deze deur. Doar zien weej bij elkaar. Wil ik elke oavend op ow wachte tot geej bij meej bint.” (Kamers vol zonlicht - Herberg de Troost)

Rockmuziek

Over die sleutel onder de mat gesproken: terug naar het Nevenproject waarmee Jack Poels momenteel door het land trekt. (“Alwir mien sleutels kwiet, en dan wear ik kwoad, stamp ik dor ’t hoes en boete op de stroat” - Sleutels). Samen met wat neven besloot hij een uitstapje te maken naar Limburgstalige rockmuziek, stiekem al z’n hele leven lang zijn voorliefde. Drie singles verschenen er inmiddels van de CD ‘Totempoal’ die in juni verschijnt. Daarop twaalf nieuwe nummers die geïnspireerd zijn op de rockmuziek van bijvoorbeeld Thin Lizzy, CCR en ZZ Top. Hele andere koek dus. Hoewel: voordat Jack Poels zich aansloot bij Rowwen Hèze was hij frontman van Bad Edge: Engelstalig en vrij hard. Dat avontuur bleef beperkt tot een handjevol optredens, een lp en een demo-cassette, maar het laat al wel heel duidelijk het stemgeluid van Poels horen wat zo kenmerkend is. Luister maar eens naar ‘Got a feeling’ van Bad Edge.

Nevenproject bestaat uit twee volle neven van Poels (Sander Stappers op bas en John Neessen op gitaar en tweede stem) en een achter-achter-achterneef (Jules Fransen op drums). Van de drie nummers die tot nu toe werden gereleased, spreekt ‘Totempoal’ me veruit het meeste aan. Misschien wel omdat het over de voorliefde voor je eigen dorp gaat: de wereld rond de totempaal, waar je alles en iedereen kent, waar mensen wat van je vinden, maar waar je voor geen geld van de wereld van weg wil gaan. Een mooi vervolg op ‘Zilverstroat’ dat Poels eerder met Rowwen Hèze maakte. Ik hoor Jack Poels toch het liefst in kleine, weemoedige liedjes.

“Echt ik gaj heer noeit mier weg, vur altied blief ik heer. Ken elke boem en elke heg en elke flauwe sneer. ‘Hofde neet te speule jong? Hedde vandaag wir vreej? Zaag dat d’r ’n advertentie stong.’ Keumt ’ie neet mier beej. En boete ruuk ik wir de mest urges in de buurt. Blaadbloazer din deud zien best, wir genog gehuurd. Mmm, blieve danse rond de totempoal, mmm.” (Totempaol)

Misschien toch maar eens een kijkje gaan nemen bij dit ‘Nevenproject’ ergens in het land. Want nu Henny Vrienten aan het bassen is in dat ‘bandje in de wolken’, biedt Jack Poels het beste muzikale vertier op deze aardkloot. En daar moeten we van genieten zolang het kan!

Marcel Donks, muziekliefhebber uit Waspik